Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/1993 E. , 2026/2018 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2489 E., 2024/2427 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/1993 E. , 2026/2018 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2489 E., 2024/2427 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/43 Esas, 2024/474 Karar sayılı kararı ile kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 16.12.2024 tarihli ve 2024/2489 Esas, 2024/2427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, eksik araştırma yapılması sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamadığına, hukuka aykırı delillerle karar verildiğine sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ve son sözünün sorulmadığına, sanık hakkında beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, olay tarihinde istihbari bilgi doğrultusunda yapılan çalışmalar sırasında sanığın yakalamasının yapıldığı, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda şeffaf poşete sarılı halde paketlenmiş, eroin maddesi ile şeffaf poşet içerisinde 6 paket şeklinde her biri ayrı ayrı olarak alüminyum folyoya sarılı halde, satışa hazır vaziyette 6 paketi eroin maddesini teslim etmesi suretiyle ele geçirildiği sanığın bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunması, istihbari bilgi, olaya ilişkin tutanaklar, uzmanlık raporu, yapılan istihbari bilgi ile olayın oluş şeklinin uyuşması, kolluk görevlilerinin olaya dair gözlemleri, hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan başka dosyadan işlem yapılan şahsın beyanı birlikte ele alındığında, suçun unsurlarının oluştuğu, yeterli delil elde edildiği, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğu, etlin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir husus olmadığı, sanığın hüküm verilen oturumda duruşmaya katılmaması nedeniyle son sözünün sorulamadığı müdafisinin hazır bulunduğu ve hak kaybının olmadığı gibi delillerin elde edilmesinde hukuka aykırı herhangi bir işlem olmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 16.12.2024 tarih ve 2024/2489 Esas, 2024/2427 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İstihbari bilgi doğrultusunda yakalanan sanık, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, şeffaf poşete sarılı eroin ile her biri ayrı alüminyum folyoya sarılmış, satışa hazır vaziyetteki altı paket eroini kendisi teslim etmiştir. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi uyuşturucu madde ticaretinden mahkûmiyet hükmü kurmuş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Yargıtay 8. Ceza Dairesi de hükmü onamıştır.
Hukuki İlke: Eroinin her biri ayrı folyoya sarılı altı paket hâlinde satışa hazır bulundurulması, istihbari bilgi ile olayın oluş şeklinin örtüşmesi ve başka dosyada kullanma suçundan işlem gören şahsın beyanı, ticari amacı ortaya koyar; ayrıca hüküm oturumuna katılmayan sanığa son sözün sorulamaması, müdafiin duruşmada hazır bulunması ve hak kaybı doğmaması karşısında tek başına bozma nedeni oluşturmaz.
Uygulama Sonucu: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ve müdafiin tahliye talebinin reddine karar verilmiştir; tekerrür koşullarının oluştuğu ve etkin pişmanlık uygulanmasını gerektirir bir durum bulunmadığı tespit edilmiştir.
Dava Strateji Notu: Maddenin ayrı ayrı paketlenmiş ve satışa hazır biçimde ele geçmesi, kullanım savunmasının önündeki en büyük engeldir; 'son söz sorulmadı' itirazının ise sanığın oturuma kendi katılmaması ve müdafiin hazır olması hâlinde sonuç doğurmadığını gösteren bu karar, usul itirazlarını seçerken hak kaybı unsurunun somutlaştırılması gerektiğini hatırlatır.