Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/300 K.2025/5516

Sanık müdafinin 23.12.2015 tarihinde süre tutum başlıklı kararı temyiz ettiğine dair dilekçe sunduğu, sonradan çekilme dilekçesi sanığın adresine tebliğ olsa da, sanığa gerekçeli kararla birlikte varsa gerekçelerini sunması ile yeni müdafi atanması işlemini yapabilmesi için ayrı ayrı tebliğ edilmesi gerektiği gözetilerek, sanık müdafinin geçerli bulunan temyizi üzerine yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/374 Esas, 2015/866 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-e, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri; dosyada hiçbir somut delil bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, karara itirazda bulunduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan şikayetçiyi darp ettikten sonra eve kilitleyerek hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkin olarak. 1. Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 22.12.2015 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile müştekinin evli olup aralarında geçimsizlik bulunduğu, evlerinde bulundukları sırada tartışmaya başladıkları ve sanığın müştekiyi yaraladığı,

ardından evlerinin kapısını kilitleyerek ertesi güne kadar müştekinin dışarı çıkmasını engelleyerek hürriyetini kısıtladığı ve ertesi gün kendiliğinden müştekiyi serbest bıraktığı somut olayda müştekideki yaralanmanın hürriyeti kısıtlama eylemi öncesinde gerçekleşen tartışma sırasında olduğu ve ayrı bir suç olarak nitelendirilip ceza tayin edildiği anlaşılmakla sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/374 Esas, 2015/866 Karar sayılı hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana