Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Olası Kastla Öldürme Kararı (E.2025/5547 K.2025/7682)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 03.07.2023 tarihli ve 2023/551 Esas, 2023/5506 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesinin uygulanmamasının, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen bozma gereğinin yerine getirilmemesinin, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunmasının, sanık hakkında hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen yeterli gerekçe gösterilmeksizin erteleme süresinin azami sınırdan belirlenmesinin hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İstanbul

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2025 tarihli ve 2023/558 Esas, 2025/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 29. 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, sanığın usulî kazanılmış hakkı nedeniyle sonuç olarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; olay tarihinde sanık ve mağdur arasında alacak meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sanık ve haklarında beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanıkların mağduru zorla araca bindirerek gözlerini bir havlu ile kapattıkları ve boş bir arazide darp ettikleri şeklinde gerçekleştiğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak.

1. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi" hususlarının düzenlenmesi karşısında, bu hususlar irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Mahkemece bu konuda hiçbir değerlendirmede bulunulmamış olması,

2. Mahkemece kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle karar verilirken uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gösterilmesi gerekir iken uygulama maddesinin hiç gösterilmemiş olması,

3. Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca "kazanılmış hak nedeniyle cezasının 9 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın "9 ay hapis cezası ile cezalandırılması" olarak belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR