Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5629 K.2026/216

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/721 Esas, 2019/310 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 27.11.2024 tarihli ve 2024/1828 Esas, 2024/9092 Karar sayılı kararı ile ''eylemler hakkında delil değerlendirmesi yapılarak İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıayı kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünü düzelterek karar verebilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/370 Esas, 2025/819 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 43/1, 62. maddeleri ve yapılan mahsup uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizce sanığın yeni bir suç işleme kararı kabul edilen yakalanma ve adli kontrol hükümlerinin uygulanması gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu ve bu kesintiden sonra işlenen fiillerin ayrı bir suç işleme kararı altında işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği cihetle, sanığın 31.10.2025 günü yakalandığı ve ifadesinin alındığı anlaşıldığından,

belirtilen işlemlerden sonra işlenen eylemin ayrı bir suç oluşturduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında bu dosyaya konu suç ile mahsup edilen suça ilişkin eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlendiği kabul edilerek zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulması ve mahsup işlemi yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava dosyası kapsamına göre. 31.10.2025 günü, sanığın bulunduğu araçta uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği şeklindeki iddiaya ilişkin olarak.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olay tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanıkların beyanları, uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1101 Esas, 2013/130 Karar sayılı kararı ile verilen 6 ay hapis cezası yerine, Aydın

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/305 Esas, 2007/124 Karar sayılı kararı ile verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına karar verilmiş ise de, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında ilk derece mahkemesi tarafından tekerrüre esas alınan ilamdaki 6 ay hapis cezasının dikkate alınması gerektiğinin belirtilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/370 Esas, 2025/819 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin kısmına, ''Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında Aydın

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1101 Esas, 2013/130 Karar sayılı ilamındaki 6 ay hapis cezasının dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi