Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5858 K.2025/6995

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I.İTİRAZ SEBEPLERİ ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2017 tarihli ve 2017/36 Esas, 2017/122 Karar sayılı kararı yönünden de kanun yararına bozma talebinde bulunulmasına rağmen, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/14440 Esas, 2025/1608 Karar sayılı ilamında, bu istemle ilgili karar verilmediği görülerek, anılan karar yönünden de bir değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkindir.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.02.2025 tarihli kararının içeriğinde kanun yararına bozma talebine konu ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2018/405 Esas, 2020/124 Karar sayılı kararının yanı sıra yine aynı Mahkemenin 10.03.2017 tarihli ve 2017/36 Esas, 2017/122 Karar sayılı kararına yönelik de kanun yararına bozma talebinde bulunulmasına rağmen, 10.03.2017 tarihli karara yönelik herhangi bir hukuki değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, B. Dairemizce verilen 27.02.2025 tarihli ve 2025/14440 Esas, 2024/1605 Karar sayılı kararının karar başlığına "17/36 Esas, 2017/122 Karar" ile "10.03.2017" ibarelerinin, "II.DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE" başlıklı kısmına "...

38. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2017 tarihli ve 2017/36 Esas, 2017/122 Karar sayılı kararının yapılan incelemesinde; sanığın 24.06.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ... 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.04.2014 tarih, 2013/313 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile ...

38. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2017 tarihli, 2017/36 Esas, 2017/122 Karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 228/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine kararı verilmiş ise de,

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından denetimli serbestlik süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince davanın durmasına karar verilerek,

geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiğinin gözetilmeden düşme kararı verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür." ibaresinin ve "III.KARAR" başlıklı kısmının "B" bendine "... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2017 tarihli ve 2017/36 Esas, 2017/122 Karar sayılı kararının" ibaresinin eklenmesine, C.