Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5861 K.2025/7269

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu uyuşmazlık; temyiz inceleme tarihi itibarıyla, davanın zaman aşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir. Dava zaman aşımı süreleri ve zaman aşımını durduran ve kesen sebepler TCK'nın 66... . maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre somut dava ile ilgili olarak.

TCK'nın 292/1. maddesinde düzenlenen ceza miktarı göz önüne alındığında, "hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçu için TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, 8 yıllık asli, 12 yıllık kesintili zaman aşımı süresi öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Zaman aşımını durduran ve kesen sebepler TCK'nın 67. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında sınırlı olarak sayılmıştır.

Buna göre somut olayda zaman aşımını kesen bozmadan önceki 20/05/2016 tarihli ilk hüküm ile bozmadan sonraki 30/05/2024 tarihli ikinci hüküm arasında "basit yargılama usulü"nün uygulanması kapsamında yapılan işlemlerin zaman aşımını keseceğine ya da durduracağına ilişkin ayrıca bir yasal düzenleme bulunmadığı, dolayısıyla iki mahkumiyet hükmü arasında temyiz inceleme tarihi itibarıyla "8 yıllık asli zaman aşımı"nın gerçekleştiği görülmektedir.

Bu noktada; yukarıda açıklanan nedenle Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 292/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca, sanık hakkında zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma kararı öncesi verilen 20.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, son mahkumiyet kararı olan 30.05.2024 tarihine kadar, 8 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.11.2024 tarihli ve 2024/22557 Esas, 2024/8496 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,