Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5852 K.2025/7776

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 293/3. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 14.04.2023 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 2024/19087 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62147 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62147 yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın 26.06.2022 tarihli eylemi nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.09.2022 tarihli ve 2022/34297 soruşturma, 2022/11787 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Şanlıurfa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli kararı ile anılan suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, adı geçen sanığın yargılamaya konu eylemi nedeniyle hakkında daha önceden Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2022 tarihli ve 2022/2390 soruşturma, 2022/568 Esas, 2022/338 sayılı iddianamesi ile Akçakale

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/273 Esasına kayden kamu davası açıldığı ve basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda anılan Mahkeminin 08.11.2022 tarihli ve 2022/273 Esas, 2022/421 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1076 Esas ve Akçakale

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/273 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, suç tarihin hükümlünün açık ceza infaz kurumuna firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "... (7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. ...” Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, daha sonra karar verilen olan Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/1076 Esas, 2022/1980 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Şanlıurfa