Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/7209 K.2025/8202

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2017/29 Esas, 2024/900 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 109/5, 62, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/1440 Esas, 2025/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanığın Temyiz İstemi Düzeltme kararının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın cep telefonundaki numarayı silme bahanesiyle evine götürdüğü mağdura yönelik cinsel istismarda bulunduğu ve onu alıkoyduğu iddiasına ilişkin olarak.

1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-c maddesi gereği 20 yıl olağan ve 67/4. maddesi uyarınca 30 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar söz konusu sürelerin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanığın savunmaları, mağdurun hükme esas alınan önceki beyanları, yer gösterme tutanağı, teşhis tutanağı, ev arama tutanağı, CD inceleme raporu hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/1440 Esas, 2025/233 Karar sayılı kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır