Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/7632 K.2026/1030

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli 2021/239 Esas, 2024/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 43/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 18... ay hapis cezası, 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/1333 Esas, 2025/944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Aramanın hukuka aykırı olduğu, delillerin yetersiz olduğu gerekçelerine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre. 26.02.2021 tarihinde sanığın içerisinde bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulması üzerine araç içerisinde dışarıdan görülebilir vaziyette bulunan sanığa ait kişisel kullanım sınırının üzerinde pregabalin içeren kapsüllerin ele geçirildiği birinci olayda, 30.04.2021 tarihinde sanığın ikametinde usulüne uygun olarak gerçekleştirilen aramada kişisel kulanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoidin ele geçirildiği ikinci olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

26.02.20 21... .04.2021 tarihli eylemlerle ilgili olarak. 26.02.2021 tarihinde sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, hakkında ifade alma ve sorgu adli işleminin yapıldığı ve bu suretle fiili kesintinin oluştuğu, akabinde sanığın suç işleme kararını yenileyerek 30.04.2021 tarihinde ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; belirtilen eylemlerin ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, her iki eylem tek suç sayılmak suretiyle eksik ceza tayin edildiği anlaşılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

istihbari bilgi, her iki olayda da ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine, aramanın hukuka uygun olduğuna ilişkin takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitler halinde tahsiline hükmedildikten sonra "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/1333 Esas, 2025/944 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Adana

9. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün adli para cezasının ödenmesine ilişkin kısımda yer alan "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin" ifadesinden sonra "ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana