Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1575 K.2024/7052

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olup, kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Çöçelli köyünde 2006 tarihinde 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre orman kadastrosu ve 2/B çalışması yapıldığı ve 09.04.2007 tarihinde askı ilana çıkartıldığı, taşlık olarak tescil harici bırakılan taşınmazın bulunduğu Çöçelli köyünde genel arazi kadastrosunun 1961 yılında yapıldığı ve 05.06.1961 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, sınırlarını belirttiği yere müvekkilinin 30 yılı aşkın bir süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatı ile zilyet olarak kullandığını, dava konusu yerin müvekkili adına tapuya tescilini istemiş; davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda.

25.12.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/898 Karar sayılı kararı ile, "davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesi Çöçelli Mahallesinde bulunan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokilde (A) harfi ile gösterilen 8106,31 metrekarelik taşınmazın ev ve bahçe vasfı ile davacı adına tapuya tesciline" karar verilmiş, kararın, davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi sonrasında Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/8696 Esas, 2020/5125 Karar sayılı ilamıyla;

"yargılama sırasında yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 11 inci maddesi gereğince Kahramanmaraş ilinin 30.03.2014 tarihinde Büyükşehir statüsü kazandığından köyün tüzel kişiliği kalktığı için, mahalle olarak bağlı olduğu Pazarcık ilçesi Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş ise de, Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi'nin de davada taraf olması gerektiğinin gözden kaçırıldığından taraf teşkilinin sağlanması, ayrıca, zilyetlik araştırması yapılması için kararın bozulmasına" karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda.

"Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilmiş, davacının 1980 yılında imar ihyaya başladığı, taşınmazın içerisindeki taşları 2-3 ay içerisinde temizleyerek imar ihyayı tamamladıktan sonra taşınmaza ev yaptığı, taşınmazın çevresini bahçe ve tarla olarak kullandığı, bahçeye domates, biber, patlıcak ekerek kullandığı, etrafına da meyve ağaçları diktiği, kuruyan meyve ağaçlarının yerine yeniden meyve ağaçları ve çam ağaçları diktiği, 1995 yılında zeytin ağaçları diktiği, 2002 yılında toprak evi yıkarak şuanda zeminde bulunan 3 katlı evi yaptığı, dava konusu taşınmazın mera ve otlak olmadığı, köyün orta malı olmadığı,

orman, ve köy tüzel kişiliğine ait yerlerden olmadığı, köy halkının faydalanmasına tahsis edilen yerlerden olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesi Çöçelli Mahallesinde bulunan fen bilirkişi rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen, en yakın 216 ada 2-3-4 parseller ile 279 ada 3 ve 313 ada 1 nolu parseller ile uydu fotoğrafında yeşil kalem ile çizili 8.090,38 metrekarelik taşınmazın ev ve bahçe vasfı ile davacı adına tapuya tesciline" karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; bu karar usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamı sonrasında, 21.10.2021 tarihli keşif icra edilmiş olup, keşifte hazır bulunan fen, jeodezi ve fotograketri mühendisi kurulu, ziraat yüksek mühendisi bilirkişiler tarafından raporlar düzenlenmiş, Pazarcık Belediyesinin 11.03.2022 tarihli müzekkere cevabında.

Çöçelli mahallemizde bulunan tescil harici alan incelenmiş olup ekli krokide de belirtildiği üzere yaklaşık 13 m'lik alan parka tecavüzlü olup diğer kısımları Uygulama İmar Planı dışında kalmakta olduğu, Çöçelli mahallesine ait İmar Planı tasdik tarihinin 20.11.2009 olup, 30.03.2014 tarihinden sonra Büyükşehir Belediyesi olması sebebiyle belediye sınırının il sınırı olmasından dolayı Belediye sınırları içerisinde kalmakta olduğu bildirilmiştir.

Buna göre; keşifte hazır bulunan fen bilirkişisinin 29.12.2021 tarihli raporunda dava konusu alanın (A) harfi ile işaretlenen 8090,38 metrekarelik kısmı kapsadığının tespit edilmesi, jeodezi ve fotogrametri bilirkişi kurulunun 24.01.2022 tarihli heyet raporunda, dava konusu (A) harfi gösterilen taşınmazın 1985 tarihli hava fotoğrafında üzerinin işlenip kullanılmayan hali arazi (taşlık) olduğu ve sınırlarının belirgin olmadığı, çevresinde bu taşınmazla aynı nitelikte yerler olduğu, 1999 tarihli hava fotoğrafında üzerinin işlenip kullanılmayan hali arazi şeklinde olduğu ve sınırlarının belirgin olmadığı,

2010 tarihli uydu fotoğrafında üzerinin işlendiği, meyve ağaçlarının dikildiği ve sınırlarının belirgin olduğu, 2015 ve 2020 tarihli uydu fotoğrafında üzerinin işlendiği, meyve ağaçlarının dikildiği ve sınırlarının belirgin olduğu, parsel üzerine 2 adet ev yapıldığının tespit edildiğinden, (A) harfi gösterilen taşınmazın 1985 yılında üzerinin taşlık kullanılmayan hali arazi şeklinde bir taşınmaz olduğu, 1999 yılında taşları temizlemeye başlayarak parselin üzerini işleyerek imar ve ihyanın başladığı, 2000 yılında parselin üzerini kullanarak sınırlarının belirginleştiği ve imar ihyanın tamamlandığı,

2010 yılından sonra taşınmaz üzerine 2 adet ev inşa edilmiş olup, halen 2 adet ev ve bahçesi olarak kullanılmakta olduğunun bildirilmesi, 14.04.2022 tarihli ziraat yüksek mühendisi bilirkişi raporunda; dava konusu (A) harfi gösterilen taşınmazın 13 metrekarelik kısmının parka tecavüzlü olduğu, diğer kısımlarının uygulama imar planı dışında olduğu, Kahramanmaraş ilinin Büyükşehir olması nedeniyle dava konusu yerin 30.03.2014 tarihinden sonra belediye sınırları içerisinde kaldığı, dava konusu taşınmaz içerisinde bulunan su kuyusunun 1999 yılında sondaj yoluyla açıldığı,

taşınmaz üzerinde keşif tarihi itibariyle 20 adet 5 yaşlarında zeytin, 19 adet 20-25 yaşlarında zeytin, 5 adet 3 yaşlarında asma ve 5 adet 2 yaşlarında Antepfıstığı ağaçlarının bulunduğu, ayrıca dava konusu (A) parselin doğu, güney ve batı sınırlarına dikilmiş olan ve keşif günü itibariyle 51 adet olduğu tespit edilen 30-35 yaşlarında selvi ağaçlarının bulunduğu belirtilmekle;

jeodezi ve fotogrametri bilirkişi kurulunun 24.01.2022 tarihli heyet raporunda, dava konusu taşınmazda imar ihyanın 1999 yılında başladığı ve 2000 yılında tamamlandığının maddi olgularla net bir şekilde tespit edilmesi karşısında, dava tarihi olan 12.02.2014 itibariyle davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle kazanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemesince davanın reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.