Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3516 K.2026/20

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Orman İdaresi vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; tapuda Hazine adına orman vasfıyla tescilli bulunan Kütahya ili ... ilçesi ... köyü 1 01... parsel sayılı taşınmaz içerisindeki bir kısım alanın uzun süredir müvekkili olan davacıların zilyetliğinde bahçe ve tarla olarak kullanıldığını ve onlara da atalarından intikal ettiğini belirterek, söz konusu alanın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tarla - bahçe vasfıyla tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Orman İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. 2. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alanın orman sayılan yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu 1 01... parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımlarının eski hava fotoğraflarında tarım arazisi olarak gözüktüğü ve tarım arazi olarak davacılar tarafından kullanılageldiği, öncesinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, kuru tarım arazisi vasfında olduğu, davacılar lehine zilyetlikle kazanma şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazın (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımlarının davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar Orman İdaresi vekili ve Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu 1 01... parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımlarının davacılar tarafından 20 yılı aşkın bir süre nizasız fasılasız kullanıldığı, 19 51... tarihli hava fotoğraflarında tarım alanı olduğu belirtilerek taşınmazın vasıf ve niteliği ile kullanım durumuna göre mahkemesince yapılmış olan değerlendirme ve kabulde dosya içeriğine nazaran bir isabetsizlik görülmediği" gerekçesiyle istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmasına rağmen aksine karar verildiğini, 2007 yapılan orman kadastrosuna göre taşınmazların orman sınırları içerisinde bırakıldığını ve bu durumun kesinleştiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların orman sınırları içerisinde bırakıldığını ve bu çalışmaların kesinleştiğini, bilirkişi raporunda da taşınmazların orman olduğunu, 1981 öncesinde tarım arazisi vasfında olmadığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz bölümlerinin orman niteliğinde olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Orman İdaresi vekili ve Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR