Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4948 K.2025/3492

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, ................../Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 128 parsel sayılı ve 4,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 8 parsel numarasıyla ve 2,06 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı vekili, vekil edeni olan kurumun dava konusu eski 128 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, uygulama kadastrosu çalışmaları sırasında taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini belirterek, taşınmazı yüzölçümünün yenileme çalışmasından evvelki hali ile düzeltilerek tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kadastro Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın doğu, kuzey ve batısındaki yollar itibari ile taşınmaz sınırlarının zeminde mevcut yola sınır olduğu, iş bu sınırlar itibari ile yapılan uygulama kadastrosunun doğru olduğu, dava konusu taşınmazın güneyinde mevcut 126 parsel numaralı tapulama parseli ile olan ara sınır hattının ise sınır ayırıcı bir unsur bulunmaksızın bütünlük arz ettiği, bu sınır yönünden dosya arasına alınmış takeometrik ölçü karnelerindeki köşe kırık noktaları teknik bilirkişi marifetiyle hesaplandığı,

yapılan uygulama kadastro çalışmasının doğru olduğu gerekçeleri ile davanın reddine, ............................ Mahallesi 103 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan tespit gibi tapu kütüğüne aktarılmasına karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebi esastan reddedilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.