Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/26362 K.2025/4605

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, Asliye Ceza Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen görevsizlik kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdurenin özel bölgelerine dokunduğu, cinsel organını mağdurenin bacağına sürttüğü şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle tanık ifadelerinin görgüye dayalı olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve yönlendirmeli olduğuna, iki yıl boyunca kimseye anlatımda bulunmamasının olağan akışa uygun olmadığına, sanık ile aynı ortamda bulunmaya ve aynı iş yerinde çalışmaya devam ettiğine, iş yerindeki eylemden sonra sanığa ait araca bindiğine, şikayetinden vazgeçtiğine ve psikolojik durumunun başka sebeplerle iyi olmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdurenin göğüslerine ve kalçasına dokunması, cinsel organını mağdurenin bacağına sürtmesi, dudağına yakın bir yerden öpmesi şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı, yine atılı suçu cebir veya tehditle işlediğine dair delil bulunmadığı hususları gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurularak sanık hakkında belirlenen temel cezanın da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/4. maddesi uyarınca arttırılması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR