Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7617 K.2023/6263

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2014 tarihli iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli, 2014/293 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.01.2019 tarihli ve 14-2015/280757 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının tutarlı ve detaylı olduğuna, mağdurenin olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulmuş olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile 2012 yılının Temmuz ayında cinsel ilişkiye girdikleri iddiasına dayalı suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, tüm dosya içeriği, suça sürüklenen çocuğun savunması,

katılan ifadesi, katılan mağdure beyanı, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.01.2015 tarih ve 461 sayılı raporu, nüfus ve adli sicil kaydı ile mevcut bilgi ve belgeler Mahkemece bütün olarak değerlendirilerek katılan mağdurenin tanık ... ile de birlikte olduğunu ve çocuğunun babasının ... olduğunu ifade etmesi karşısında katılan mağdurenin iddiası doğrultusunda suça sürüklenen çocuk ile 2012 yılı Temmuz ayında cinsel ilişkiye girdiklerine dair katılan mağdurenin beyanı haricinde delil bulunmadığı kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı beyanları, suça sürüklenen çocuğun kısmi ikrar içeren savunması, tanık beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdureyi çağırdığı eve gelmesini sağlayıp, nitelikli cinsel ilişki boyutuna varmayan eylemlerde bulunduğu gözetilerek çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli, 2014/293 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz Sayın heyetinin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçuna ilişkin suçun gerçekleştiğine yönelik bozma kararına katılmıyorum.

Olay tarihinde mağdurun SSÇ’nin arkadaşının evine SSÇ tarafından çağrıldığı, eve giden mağdura SSÇ’nin kapıyı açtığı, evde başka kişi olmadığı, SSÇ ile mağdurun birlikte içeriye girdiği, sonra SSÇ ...’ın arkasından kapıyı kilitlediği, daha sonra mağdurun rızasına aykırı olarak mağdura karşı cinsel davranışlarda bulunduğu, eylemle sınırlı olarak mağduru SSÇ’nin evde tuttuğu, bu sırada mağdurun bağırmadığı, yardım istemediği, kapıyı açmaya, dışarı çıkmaya çalışmadığı, daha sonra üzerini giyerek eve gittiği, mağdurun zorla evde tutulduğuna ilişkin mağdurun ve SSÇ’nin beyanları olmadığı dikkate alındığında yerel mahkemenin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verdiği beraat kararının onanması gerektiği kanaatindeyim.