Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13356 K.2023/1955

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/326 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismar, hakaret, tehdit, katılan ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.03.2018 ve 17.10.2022 tarihli, 2015/14307 sayılı kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğnameler ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdurlar vekilinin temyiz istemi, dosyada gerekli incelemelerin yapılmadığına, sunulan video kayıtlarının bilirkişiye gönderilmediğine, beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurların olay tarihinden önce zaman zaman sanığın işlettiği internet kafeye giderek bazen yasak sitelere girdikleri, sanığın bu durumu farketmesi üzerine onlara kızarak dükkandan kovduğu, mağdurların buna tepki olarak sanığın işyerinin camına soda şişesi fırlattıkları, buna dayalı olarak mağdurların tek taraflı olarak sanığa husumet besledikleri, iddia olunan olayla ilgili soruşturma başladıktan sonra dahi mağdurların sanığın işyerine gittikleri ve bunun bizzat mağdurlar tarafından da kabul edildiği, cinsel istismara uğrayan kişilerin failin işlettiği yere olay sonrasında gitmeye devam etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği,

katılan mağdur ...'nin olaydan sonra 19.06.2014 tarihinde yine sanığın işyerine gittiği ve internet parasını ödemeden ayrıldığının işyeri güvenlik kamera kaydından tespit edildiği anlaşılmakla; mağdurların çelişkili ve soyut anlatımları dışında, sanığın üzerine yüklenen suçlardan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediği ve dolayısıyla yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mahkemede ifadesinin alındığı 17.03.2015 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük mağdur ile babası ...'in sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdurlar vekili olan Av. ...’nun mağdur ... yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismar Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık hakkında mağdura yönelik atılı suçu işlediğine yönelik cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. C. Katılan Mağdur ... Vekilinin Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.01.2015 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismar Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/326 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararında katılan mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Katılan Mağdur ...

Vekilinin Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/326 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,