Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10719 K.2023/7672

Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eleştiri dışında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi Üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, apartmana girdiğinin doğru olduğuna ancak kiralık ev aramak için girdiğine, bahsedilen yere girmediklerine, mağdureye para verdiğinin doğru olduğuna ancak bulunan paraların kendisine ait olmadığına, mağdurenin yaşını büyük olduğunu söylediğine yöneliktir B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Müvekkili hakkında delil yetersizliğinden beraat verilmesi gerektiğine, İstinaf Mahkemesince dosyadaki delil durumuna değinilmediğine, delil yetersizliği durumunun sorgulanmadığına, müvekkili hakkında mağdurenin beyanı dışında bir delil olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın cinsel organını mağdurenin kalçasına sürttüğünden bahisle yapılan soruşturma sonucunda sanık hakkında atılı suçlardan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın sübut bulan eyleminin sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğundan bahisle cezalandırılmasına karar verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 2022/1694 Esas, 2022/1458 Karar sayılı ilamı ile yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemeye gönderildiği ve 2022/364 Esasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki ilk ifadelerinde; mağdureye para vererek tanışmak istediğini söylediğini, merdivenlerin altında karanlık bir yerde kendisi ile tanışmak istediğini söylemesi üzerine mağdurenin korkup bağırmaya başladığını, bunun üzerine engellemek için ağzını tuttuğunu, bağırmadan önce de omuzlarına dokunduğunu ancak başka bir yerine dokunmadığını belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında suçu tamamen inkar ettiği, sanığın aşamalarda değişen savunmalarının dosya kapsamındaki ilk olarak görüntü inceleme tutanağı ile uyuşmayacağından suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilerek itibar edilmediği,

mağdure aşamalardaki istikrarlı beyanlarında olay günü ekmek alıp eve geri dönerken binanın girişinde bir adamın önüne çıktığını, kendisine para vermeye çalıştığını almak istemediğini, sonrasında ağzından öpmeye çalıştığını, tişörtünün içinden vücuduna ellemeye çalıştığını, korktuğundan bağıracağı sırada ağzını kapattığını, pantolonunu çıkarttığını ve cinsel organını poposuna sürttüğünü belirttiği, mağdurenin olay yerine ve fiile ilişkin (Para vermeye çalıştığına dair) anlatımlarının 16.06.2021 tarihli tutanakta ele geçirilen paralar ile doğrulandığı,

katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları arasında çelişki bulunmadığı, hemen akabinde yaşananları babasına anlatması üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği, babasının beyanı ile mağdure beyanının aynı yönde olduğu, yine mağdurenin gerçek-yalan ayrımını yapabildiği yönünde adli görüşme raporu ve beyanlarının dosya kapsamındaki deliller (Görüntü inceleme tutanağı, 16/06/2021 tarihli tutanak) ile örtüştüğünden dolayı beyanlarının hükme esas alındığı, sanığın olay günü mağdureyi ekmek almaya giderken takip edip mağdurenin ikamet ettiği binaya girdiği,

sanığın ardından mağdurenin de binaya giriş yaptığı, sanığın mağdurenin ağzını kapatarak kucağına alıp merdiven boşluğuna götürdüğü, vücudunun belirli bölgelerini ellediği, akabinde mağdurenin pantolonunu ve iç çamaşırını çıkartıp cinsel organını mağdurenin poposuna sürttüğünün sabit görüldüğü, tesis edilen ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından kanun yoluna götürülmesi nedeni ile sanığın kazanılmış hakkı korunarak çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/533 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi