Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10967 K.2023/7810

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2013/64 Esas, 2013/68 Karar sayılı kararı ile, sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında denetim süresinde Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/559 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararı ile; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmesi üzerine Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunmuş ve 03.11.2015 tarihli ve 2015/206 Esas, 2015/534 Karar sayılı karar ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanığın; cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli 2021/9780 Esas, 2022/6300 Karar sayılı kararı ile 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulünün uygulanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2023 tarihli ve 2022/678 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanığın; cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. İtiraz üzerine Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli ve 2023/89 Esas, 2023/296 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.09.2023 tarihli ve 9-2023/74085 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan öte her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''...Sanığın müştekiye mesaj göndererek müşteki ile cinsel ilişkiye girmek istediğini yazmak suretiyle, müştekiye karşı üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmakla üzerine atılı suçu işlediği sabit olan sanığın bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş, açıklanması geri bırakılan Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarih, 2013/64-68 esas-karar sayılı kararının denetim süresi içerisinde sanığın Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarih 2014/559, 2015/151 karar sayılı kararına konu suçu işlediği anlaşılmakla hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ve açıklanması geri bırakılan hükümdeki 'Sanık savunması,

katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kullandığı cep telefonu ile katılana cinsel içerikli mesajlar çekerek üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. Sanığın savunmasında ikrarda bulunması, katılanın aşamalardaki değişmeyen tutarlı beyanı, katılana ait cep telefonunun mesajlar bölümünden sanığın gönderdiği mesajların içeriğini tespit eden tutanak dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılmıştır.

Sanığın katılana cinsel içerikli mesajlar çekerek taciz etmesi eylemi 5237 Sayılı TCK’nın 105/1. maddesinde düzenlenen suç kapsamında değerlendirilmiştir.

Sanığa verilen cezadan, eylemini aynı suç işleme kararı kapsamında birden fazla kez, kısa aralıklarla tekrarladığı ve bu itibarla zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak ve gönderilen mesajların adedi göz önüne alındığında TCK nın 43/1 maddesi uyarınca cezasından takdiren 2/4 oranında artırım yapılmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar basit yargılama usul uygulanarak verilen karara karşı Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “Sanığın telefonla mesaj yoluyla katılına göndermiş olduğu cinsel içerikli mesajlar TCK'nun 105/1, 105/2-d maddelerinde düzenlenen posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz" suçunu oluşturmasına rağmen sanık hakkında TCK'nun 105/2-d maddesine göre cezada artırım yapılmayarak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesine neden olunmuştur.

Ayrıca 105/2-d maddesinin uygulanmasıyla cezanın üst sınırı 2 yılın üzerine çıkacağından dosyada seri yargılama usulünün uygulanması da mümkün değildir.' gerekçesi ile itiraz edilmişse de mahkememizce verilen 03/11/2015 tarihli ilk karara karşı sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe bir temyiz başvurusu olmadığı, sanık hakkında verilen ilk kararda kazanılmış hak dikkate alınarak Yargıtay bozma ilamı öncesi verilen karardan daha ağır karar verilemeyeceğinden TCK'nun 105/2-d maddesine göre cezada artırım yapılmamıştır...'' şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki para cezası dışında kalan hükümler ile 51 inci maddesi yönünden değerlendirme yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR