Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12437 K.2024/4999

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, olayın akabinde intihara teşebbüs eden katılan ...'i, ikametinde zorla alıkoymak sureti ile vajinal ve oral yolla birden fazla kez zorla ilişkiye girmek ve anal yoldan ilişkiye girmeye çalışmak, "bu yaptıklarımız aramızda kalacak kimseye söylersen seni öldürürüm" ayrıca "ilişkiyi videoya çektim internete veririm" diyerek tehdit etmek sureti ile nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 5, 109/2-5, 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 43/1, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/5, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına dair, kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/2483 Esas, 2022/9037 Karar sayılı kararı ile özet olarak, sanığın eylemini katılan ...'in rızası hilafına gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

07.06.2021 tarihinde vefat eden katılan ...'in kanuni temsilcisi Abdullah'ın temyiz isteği kararı istinaf ettiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan raporların içerikleri, sanığın aşamalardaki savunmaları, müteveffa Şebnem'in aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir