Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12846 K.2024/260

Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2021/392 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi, 61 inci maddenin yedinci bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği, teselsül hükümlerinin uygulanması sırasında cezanın üst hadden tayini gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "Kayden 19/06/2007 doğumlu olan katılan mağdur ... ...'ın annesi ve babasının mağdur küçük yaşta iken boşandıkları, mağdurun 6-7 aylık iken kardeşi ile birlikte babaannesi tanık ...'ın evinde yaşamaya başladıkları, mağdur 1 yaşlarına geldiğinde sanık ...'nin de tanık ... ile imam nikahlı olarak evlenip mağdur ve tanık ... ile aynı evde yaşamaya başladıkları, mağdur 6-7 yaşlarında iken sanık ...'nin mağdurun cinsel bölgelerini elleyip kucağına oturtmaya başladığı, sanığın bu eylemlerinin neredeyse bir çok kez gerçekleştirdiği ve mağdur 9 yaşına gelene kadar devam ettirdiği,

yaklaşık 10 ay veya 1 yıl kadar ...'nin tanık ...'den ayrı yaşadığı daha sonra tekrar birleştikleri ve aynı eve taşındıkları, mağdur ve babaannesi tanık ... ile birlikte aynı evde yaşarken evde kimsenin bulunmadığı zamanlarda sanığın mağdurun üzerindeki elbiseleri çıkarıp soyduğu, vücudunu ve göğüslerini elleyip sarıldığı, göğüslerini öptüğü, mağdur 11 yaşına geldiğinde de ilk olarak anal yoldan cinsel organını mağdurun anüsüne sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği,

olayların devamında ise mağdurun babası ...'ın sanık ...'ın katılanı sevdiğini düşündüğü ve kendisi çalışmadığı için mağduru 'sana para verir' diyerek para istemek için mağduru sanığın yanına zaman zaman gönderdiği, mağdur sanıktan her para istediğinde sanığın mağdur ile bazen vajinal bazen de anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girip daha sonra para verdiği, mağdurun annesinin yanına gittiği 2020 yılı Aralık ayından birkaç ay öncesine kadar sanığın mağdur ile bu şekilde birçok kez organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği" gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir . B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi hükmü, Bölge Adliye Mahkemesi ilâmı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmamıştır .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/825 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara