Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14070 K.2024/1688

Hayasızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2016/448 Esas, 2017/594 Karar sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

23. Ceza Dairesinin 03.02.2021 tarihli ve 2019/4013 Esas, 2021/302 Karar sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu

43. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2021/211 Esas, 2022/289 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 gün ve 94660652-105-34-29801-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 gün ve KYB-2023/61515 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 gün ve KYB-2023/61515 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesinde yer alan, "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır.

Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." şeklindeki düzenleme karşısında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 08/09/2016 tarihli ve 2016/122639 soruşturma, 2016/34069 esas, 2016/28489 sayılı iddianamesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1 ve 105/2-e maddelerinin uygulanması talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma için süre verilmesi ve bu sürede sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde 2-Sanık hakkında İstanbul Anadolu

43. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 tarihli kararına konu yargılama dosyasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/03/2014 tarihli ve 2013/12-74 esas, 2014/140 karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere;

ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan ve olayın tek tanığı olduğu sanık tarafından belirtilen ...'ın tanık sıfatı ile beyanı alınmadan karar verilmesinde,

isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma, İstinaf ve Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşen kararların istisnai olarak denetlenmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yolu olup, olağanüstü ve istisnai olma özelliğinden dolayı kanun yararına bozma yoluyla bir kararın bozulabilmesi için, Mahkemelerin asıl ceza davasını çözmeye devam etmesinin artık imkansız hale gelmiş olması veya hukuka aykırılığın giderilebilmesi için kanun yararına bozmadan başka imkan kalmaması gerekir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında açıklandığı üzere kanun yararına bozma konusu olabilecek kanuna aykırılık halleri, uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olup, her hukuka aykırılık kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR