Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2842 K.2023/4166

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15 11.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek, suç tarihi itibari ile olağanüstü zaman aşımının dolması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olmadığını, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturacağı ve bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Katılan ... ***'ün 01.10.1998 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, suça sürüklenen çocuk ... ***'in internet üzerinden tanıştığı mağdure ile İstanbul ilinde 02.01.2013 tarihinde buluştuğu ve mağdure ile suça sürüklenen çocuğun birlikte Tekirdağ iline geldikleri, cinsel birliktelik yaşamaları halinde mağdureyi ailesinin kabul etmeyeceğini ve suça sürüklenen çocuğun yanında kalabileceğini düşünerek mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri mağdurenin alınan raporunda; kızlık zarında yeni yırtık tespit edildiği,

bu şekilde suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşından küçük olan katılan mağdureyi İstanbul'dan Tekirdağ'a getirip burada rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiklerinin sabit olduğu, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda tutarlı olarak mağdurenin yaşını 15 olarak bildiğini söylediği,

mağdure ve suça sürüklenen çocuğun sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanıştıkları ve olay günü ilk kez görüştükleri, uzman psikolog bilirkişinin mağdurenin 15 yaşından küçük gösterdiğine yönelik bir kanısının bulunmadığı ve 14-15-16 yaşlarında yer alan bireylerin fiziksel gelişimleri arasında farkın az olduğu bu sebeple ayrım yapılamayabileceği şeklindeki raporu da nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını bilmediği yönündeki savunmasının aksi ispatlanamadığı ve suça sürüklenen çocuğun mağdurun yaşını bildiği noktasında mahkememizde kesin kanaat oluşmadığı açıklanan nedenlerle SSÇ'nin suçun maddi unsurlarında hataya düştüğü

bu hatasının sanığın çocuğun cinsel istismarı suçu yönüyle kastını kaldıracağı ancak eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 104/1 kapsamındaki eyleminin uzatılmış zamanaşımının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddeleri uyarınca 8 yıl olduğu karar tarihi itibariyle bu sürenin dolduğu anlaşıldığından kamu davasının düşmesine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemesince kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR