Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/495 K.2024/5272

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurenin on beş yaşından büyükken 02.02.2021 tarihinde İlk Derece Mahkemesince alınan ifadesinde olaydan dolayı sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye atanan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği diğer temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı da nazara alındığında 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,Kahramanmaraş 4.Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli 2021/1472 Esas, 2021/2135 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/26893 Esas, 2022/4652 Karar sayılı kararı ile suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Kahramanmaraş

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/246 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile 2020 yılı Haziran ayı ortasında araba öğretme bahanesiyle kimsenin olmadığı yerlere götürerek mağdurenin elbisesini çıkartıp anal bölgesine cinsel organını sürttüğü, 3 Temmuz 2020 tarihinde evde kimse yokken anal bölgesine cinsel organını sürttüğü, 22 Temmuz 2020 tarihinde ise akşam saatlerinde damda göğsünü sıkarak ve dudağından öperek cinsel istismarda bulunduğu kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle, 43/1, 62,

53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesinde yer verilen. "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sübuta, tanık Hakan'ın mağdureyi yönlendirdiğine, cinsel temasın olmadığına, ses kayıtlarının hukuka aykırı olarak elde edildiğine, mağdurenin sanığa attığı iftiradan dolayı pişman olup intihara teşebbüs ettiğine, somut delil bulunmadığına, sanık hakkında verilen hükmün bozulması talebine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında suç vasfının tayininde hata yapıldığına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması talebine ilişkindir. C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Sanığın mağdurenin üvey babası olduğu dikkate alındığında hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, onama gerekçesine göre Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdurenin on beş yaşından büyükken 02.02.2021 tarihli celsede alınan beyanında olaydan dolayı sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafii, Katılan Bakanlık Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş

4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kahramanmaraş