Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5387 K.2023/6641

Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/60 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 24.10.2022 tarihli ve 2022/3963 Esas, 2022/9388 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/50 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci maddesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. 2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/50 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararı katılan mağdure vekili, katılan ... ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2016/10724 Esas, 2021/3602 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki hususunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/308 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci maddesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. 4. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/308 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararı katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2022 tarihli ve 2022/3963 Esas, 2022/9388 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hükümler kurulması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/60 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında; a) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci maddesi,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. 6. Dava dosyası, Yargıtay Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.04.2023 tarihli ve 9-2023/36779 sayılı düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usul ve kanuna aykırı şekilde uygulanmadığı, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş olmasının ilgili kurumun uygulanmasına engel oluşturmayacağı, ayrıca konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Takdiri indirim hükümleri uygulamasının hatalı olduğuna ve söz konusu hükümlerde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

İlk Derece Mahkemesince, ''Sanığın katılan ...'nin ve ... nın evine birden fazla olarak gittiği halde gerek yaşı küçük mağdure tarafından gerekse katılan ... tarafından herhangi bir şekilde resmi kurumlara şikayet yönünde müracaatlarının olmadığı, katılan ...'nin sanık tarafından kendisi dövüldüğü ve tehdit edildiği iddia edilmiş ise de, katılan ...'nin bu konuda herhangi bir şekilde darp raporu almadığı iddia edilen tehdit mesajlarının kayıtlı olmadığı, katılan ... nin sanığı oturduğu eve rızasıyla aldığı,

hatta kızı ile odaya geçmesine izin verdiğine dair hazırlıkta beyanının bulunduğu yine gerek katılan yaşı küçük mağdure ... ile gerekse katılan ... nin dosya içerisine sunulan sanık ile aralarındaki samimi ilişkiyi gösteren fotoğraf ve Cd dikkate alındığında sanığın eyleminin mağdure ... ile ilişkisinin rızaya dayalı olduğu ve suçun reşit olmayan ile zircirleme cinsel ilişki suçunu (lehine olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki haliyle) teşkil ettiği mahkememizce kabul edilmiş yine sanığın rızası olmadığı halde katılan Mustafanın evine izinsiz girmek şeklindeki eyleminin ise konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu

anlaşılmıştır. Bununla birlikte.

Mahkememizin 2021/308 Esas 2021/389 Karar sayılı dosyasında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda mahkememizce değiştirilen mevzuat hükümleri dikkate alınarak basit yargılama usulünde değerlendirilme yapılması yönündeki bozmanın yasaya uygun olması nedeniyle bu yönde değerlendirme yapıldığı, yapılan değerlendirme sonucunda dosyanın geldiği aşama ve ilgili basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun mahkemenin takdirinde olması gözetilerek bozma doğrultusunda yapılan değerlendirme sonucunda basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verildiği,

bu nedenle 19/10/2021 tarihli verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu...'' şeklindeki kabul ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin direnme kararı, 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "Kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin,

aynı bentte yer alan "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın lehine olan basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle yerinde görülmemiştir. 2. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamede düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR