Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5974 K.2023/5443

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2010/222 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2010/222 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/2069 Esas, 2022/932 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, intikale konu edilen olay tarihinde akıl zayıflığı bulunan reşit mağduru bir inşaata götürerek livata yoluyla cinsel ilişkiye girmesi şeklinde sübuta eren eyleminden bir hafta önce aynı şekilde nitelikli cinsel saldırıda bulunduğuna dair mağdurun beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile artırılması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; eksik inceleme ve eksik delillerle karar verilmiş olup kararın usule, yasaya, dosya kapsamına ve maddi delillere aykırı olduğuna, müvekkilinin vasisi bulunmasına rağmen kolluktaki ifadesinin vasi huzurunda alınmadığına, Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde de vasi bulundurulmadığına ve vasi bulunmadan alınan ifadelere yasal olarak itibar edilemeyeceğine, 21.12.2010 tarihli duruşmada tanık ...'ın diğer iki tanığın ifadesi alınırken duruşma salonunda bulunduğu tespit edilmiş olmasına rağmen tanık olarak ifadesinin alınmış olduğuna ve bu tanığın ifadesine itibar edilemeyeceğine,

dosyadaki mevcut delillerin müvekkilinin atılı suçu işlediğini hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak kesinlikte ortaya koymadığına, katılanın beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olmadığına, kabul anlamına gelmemekle 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasının, mevcut dosya kapsamına göre, hukuka uygun olmadığına, müvekkilinin Adli Tıp Kurumu tarafından bizzat muayene edilmediğine, değerlendirmenin tamamen evrak üzerinden yapıldığına, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, mağdur beyanlarının çelişkilerle dolu olduğuna, tanık beyanlarının olayı subuta erdirmediğine,

sanık hakkında sabit hiçbir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, olay günü katılan mağdurun mahallede bulunan kahvehanede oturduğu, akşam saatlerinde mahallede ismi "Tüpçü ..." olarak bilinen sanığın da mağdurun bulunduğu kahvehaneye geldiği, mağduru çağırdığı, sanıkla mağdurun kahvehaneden çıktıkları, aynı saatlerde kahvehanede bulunan tanıklar ...., .... ve ....'nın hafif zeka geriliği olduğu bilinen mağdurun sanıkla birlikte dışarı çıktıklarını görmeleri üzerine durumdan şüphelenip mağduru neden çağırdığını merak ederek sanıkla mağdurun peşinden gittikleri, sanığın mağduru kahvehanenin aşağısında bulunan bir inşaata götürdüğü,

burada sanığın önce mağdurun pantolonunu ardından da kendi pantolonunu indirdiği ve mağduru yere yatırıp mağdura kendi cinsel organını sokmak suretiyle anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, sanık ile mağduru takip eden tanıklar ...., .... ve ....'nın inşaat alanına girdiklerinde sanığı mağdura fiili livata yaparken gördükleri, sanığın soruşturma evresinde müdafiisi huzurunda alınan beyanında mağduru inşaata götürdüğünü ve mağdurla burada anal yoldan ilişkiye girdiğini kabul ettiği, tanıklar ...., .... ve ....'nın alınan beyanlarında özetle inşata girdiklerinde sanık ve mağdurun alt tarafının açık olduğunu,

adı geçenleri anal yoldan cinsel ilişkiye girerken gördüklerini, sanığın kendilerini görünce irkildiğini beyan ettikleri, mağdur hakkında düzenlenen adli tıp kurumu raporları ile mağdurdan alınan anal frotti örneğinde az sayıda da olsa sperm hücresi görüldüğünün tespit edildiği, mağdurun annesi olan katılan ...'nin olay sebebiyle şikâyetçi olması üzerine olayın kolluk kuvvetlerine intikal ettiği, mevcut haliyle sübuta eren eyleminden sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara