Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5989 K.2023/7995

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/233 Esas, 2020/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/233 Esas, 2020/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/233 Esas, 2020/291 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/26571 Esas, 2022/1251 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin süreden reddine karar verilerek katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile yapılan incelemede sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği özetle; mağdurun ruh sağlığının eylemden kaynaklı olarak bozulduğuna sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ...’la sanığın tanıştıktan bir süre sonra sanık ...’nin mağdur ...'u elle taciz etmeye başladığı, mağdurun geceleyin hurda teneke topladığı sırada sanığın yolunu keserek zorla Çengelköy Sahilinde bulunan barakasına götürüp cinsel organını mağdurun poposuna sürmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, birkaç gün sonrada mağduru barakaya götürüp cinsel organını çıkartıp zorla mağdurun ağzına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu,

ayrıca aynı gün mağdurun elbiselerini çıkartıp cinsel organını mağdurun poposuna sürmek suretiyle cinsel istismarda bulunmaya devam ettiği, geç vakit olması ve etrafta kimsenin bulunmaması sebebiyle mağdurun yardım istemesini kimsenin duymadığı, bu olaydan 5 gün kadar sonra sanığın, mağdur ...'u zorla teknesine götürüp elle cinsel tacizde bulunduğu, iddia edilen olaylarlarda şikayetçi olunması üzerine intikalin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan deliller, mağdurun aşamalarda alınan çelişkili beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanıkların anlatımları, katılan ifadeleri, mağdur hakkında aldırılan adli raporlar, alkol ve olay tutanakları, kriminal raporlardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlerde; mağdurun aşamalarda alınan çelişkili beyanları, katılan ifadeleri, mağdur hakkında aldırılan doktor raporları, tanıkların anlatımları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu