Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5992 K.2023/4932

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/218 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2022/1016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/11381 Esas, 2022/9893 Karar sayılı kararı ile özetle, sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezada koşulları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/644 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın, kardeşi olan mağdur tarafından tecavüze uğradığına, kardeşini korumak için suçu üstlendiğine, yaşanan olaya ilişkin anlatımların tamamıyla çelişkili ve birbiriyle tutarsız olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz ardı edilerek usul ve kanuna aykırı olarak sanık hakkında ceza tayin edilmiş olduğuna, ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıp takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamı, sanık ikrarı, mağdur beyanları, uzmanlık raporları, bilirkişi raporları, ceninin mağdurdan olduğunun sabit olması, sanığın mağduru birlikte olmaya zorladığını ikrar etmesi,

dosya içine alınan savcılık soruşturması belgelerinden görüleceği üzere mağdurun olaydan sonra kendisini ormanlık alanda asıp hayatına son verecek derecede manevi harabiyet yaşaması durumları göz önünde bulundurulduğunda, sanık ...'nın kardeşi ...'e ait ikamette, evde kimsenin bulunmadığı saat 08.30 sıralarında, evin salonunda bulunan çekyatın üzerinde yatmakta ve olay tarihinde on beş yaşı içerisinde olan kardeşi mağdur ...'in üzerine çıkarak eşofmanlarını zorla çıkarttığı ve mağdurun cinsel organını kendi cinsel organına sokmak suretiyle yaklaşık dört dakikalık cinsel birliktelik yaşadığı Mahkemece kabul edilmiş,

sanığın bozma sonrasında alınan savunmasında suçlamaları inkar etmesi, olayın mağdurunun kendisi olduğu ve mağduru suçlayıcı beyanları Mahkemece samimi bulunmamış ve suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilmiş; mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay günü on beş yaşından küçük olan erkek kardeşinin kıyafetlerini çıkarıp cinsel organına mağdurun cinsel organını sokması şeklinde sübuta eren eylemi haricinde başka bir gün istismarda bulunduğuna dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Bozma üzerine kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında düzenlenen "Çocuğun cinsel istismarı" suçundan kurulan hükümde ''Suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı ile güttüğü amaç ve saikine göre'' şeklindeki gerekçeyle tayin edilen temel cezanın teşdiden "12 yıl" hapis cezası olarak belirlenmesinde,

bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve ''Sanığın duruşmada gözlenen hali, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat bulunmaması, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama aşamasındaki tutum ve davranışları değerlendirilerek'' şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/644 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Erzurum