Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9001 K.2023/6290

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2020 tarihli ve 2019/322 Esas, 2020/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2020/1794 Esas, 2021/1993 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli ve 2021/28980 Esas, 2022/3376 Karar sayılı kararı ile özetle mağdure hakkında dosya içerisinde yer alan raporlar arasında çelişki olması nedeniyle mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu

1. Üst Kuruluna gönderilerek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı,

tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınmasına müteakip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bursa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/276 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Takdiri indirim uygulanmadan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, somut olayda sanığın aynı zamanda beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan katılan mağdureyi cinsel amaçlı da hürriyetinden yoksun kılmasına rağmen mahkemece bu hususun dikkate alınmadığına, sanığın cezasız kaldığına ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ile katılan mağdure arasında meydana gelen cinsel ilişkinin bir kez rızaya dayalı olduğuna, katılan mağdurenin ortalama zekadaki insanlar gibi olduğu için bir fiile karşı ruhsal yönden mukavemete ehil olmadığını bilebilecek durumda olmadığına, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ayrıca alınan raporda da durumunun hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının belirtildiğinde, sanığın bildirdiği tanıkların mahkemece dinlenilmemesi ile sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Mahkemece katılan mağdurenin aşamalardaki beyanı ve bu beyanlara ana hatlarıyla itibar edilebileceğine dair kurul raporu, sanığın daha önce rızaen cinsel ilişkiye girdiklerine dair kısmen ikrara dayalı savunması, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre; en son olay günü olan 09.07.2019 da sanığın eşinin kardeşi olan katılan mağdureyi su verme bahanesi ile ikametine çağırdığı ve burada İstanbul Adli Tıp Kurumu Birinci Üst Kurulu 16.11.2022 tarihli raporuna göre zeka geriliği olan katılan mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği,

yine bu tarihten önceki tarihlerde de bir çok kez katılan mağdureyi kimsenin bulunmadığı vakitlerde evine çağırarak katılan mağdure ile ön ve arka bölgesinden cinsel ilişkiye girdiği kabul edilmiş, nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmasında katılan mağdurenin akıl hastalığı bulunmadığını savunmuş ise de; sanığın, katılan mağdurenin ablası ... ... ile uzun süredir evli olduğu, bu evlilik süresince sanık ... katılan mağdurenin birçok kez bir arada bulundukları, Adli Tıp Kurumu Birinci Üst Kurulu’nun 16.11.2022 tarihli raporunda katılan mağdurenin mevcut akıl hastalığının hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın tanıyanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği tespit edildiğinden, sanık savunmasına bu yönüyle de itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Bursa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli 2022/276 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa