Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4592 K.2024/10860

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin aşamalarda verdiği ayrıntılı, samimi ve hayatın olağan akışına uygun düşen beyanları, bu beyanlarla uyumluluk teşkil eden bir kısım tanık ifadeleri, sanığın kısmi ikrar içeren savunmaları ve katılan mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektiren bir husumetin bulunmaması nedenleriyle sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin öncesinde tanımadığı aralarında husumet olmayan sanık hakkında iftira atması için bir nedenin olmadığının dikkate alınmadığına, eylemleri görmeyip katılan mağdurenin bağırması sonucu olaya ilişkin bilgi sahibi olan tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkindir. C.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğuna, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Manisa

2. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan “çocuğun cinsel istismarı” suçundan ilk derece Mahkemesi’nin beraat kararına Dairemizce verilen onama kararına katılmıyorum. Dairemiz çoğunluk görüşü ile aramızdaki görüş ayrılığı suçun sübutuna yöneliktir.

Olay tarihinde sanığın belediye otobüsü içinde 16 yaşındaki Büşra Kurucu’nun yanına gelerek otobüsün kalabalık olmasından da faydalanarak sol eliyle mağdurun kalçasını okşadığı, mağdurun ilk başta yanlışlık olduğunu düşündüğü ancak sanığın bir kez daha mağdurun kalçasını okşaması üzerine sanıkla tartıştığı, sonrasında mağdur evine gittiğinde olayı ailesine anlatmasından sonra Emniyet Müdürlüğü’ne giderek şikayetçi olduğu iddiası ile kamu davası açıldığı, ilk derece mahkemesi’nce“ Sanığın yargılamanın her aşamasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın mağdureye yönelik eylemine dair görgüye dayalı bir tanık beyanı bulunmadığı,

mağdurenin olay sırasında cinsel istismara uğradığını söyleyip otobüste bulunan yolculardan ve otobüs şöföründen herhangi bir yardım istemediği, buna dair bir tanık anlatımının olmadığı, otobüsün içerisinde bulunan kamera görüntülerinin elde edilemediği, kolluk tarafından tanzim edilen kamera görüntü CD’sinde de cinsel istismar eylemine dair herhangi bir eylemden bahsedilmediği” gerekçesi ile delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir.

Ancak, tarafların birbirlerini olay öncesi tanımamaları, taraflar arasında husumet olmaması, mağdur aşamalarda istikrarlı ve değişmeyen beyanlarında, “hemen benim yanımda duran şahıs sol eliyle benim kalçalarımı kilot bölgesini pantolonomun üzerinden okşamaya başladı. Ben ilk önce şahsın yanlışlıkla dokunduğunu, telefonu ile ilgilendiğini zannettim. Otobüs ilerledikçe şahıs birkaç keç aynı şekilde benim kalçalarıma eliyle dokunmaya devam etti.

Ben önümde boşluk olduğu için biraz ilerledim.

Şahısta benim peşimden gelerek yeniden benim kalçalarına elleyince şahsa dönerek sen ne yapıyorsun diye bağırdım” şeklindeki ifadesinde olayı ayrıntısı ile anlatması ve mahkemede sorulduğunda da, yanlışlıkla olmuş olamaz, çünkü çok bariz belliydi dokunduğu demesi, psikolog beyanlarında mağdurun ifadesine itibar edilebileceğini belirtmesi, sanığın savunmalarında otobüs kalabalıktı, araç ani hareket ettiğinde ister istemiz mağdura temas etmiş olabilirim demesi,

olaydan sonra mağdurun yardım istemediğinin mahkemenin beraat gerekçesinde belirtildiği ancak mağdurun olay nedeni ile sanık ile tartıştığı tarafların beyanlarından, tanık ifadelerinden ve CD’den anlaşılması, CD’nin mahkemece temin edilememesinin de sanık lehine değerlendirildiği ancak CD’de olaya ilişkin tarafların kavga ettiklerinin tespit edilmesi, intikalin doğal ve hemen olması dikkate alındığında sanığın eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kanaati ile Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.