Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4597 K.2024/8439

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/277 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 103/3-e, 43, 62, ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/1178 Esas, 2023/152 Karar sayılı kararı ile hüküm kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. Cümlesi, 103/3-e, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin kararının sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/6873 Esas, 2023/5908 Karar sayılı kararı ile sanığın yanında çalışan mağdureye yönelik farklı zamanlarda arkasına geçerek iki bacağı ile mağdurenin bacaklarını sıkıştırması, üzerine abanması, başından öpmesi, bacaklarına, kalçasına, göğüslerine, boynuna dokunması,

yanağını yüzüne dayayarak öpmeye çalışması şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri kısa süreli, ani ve kesintili olmadığından sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uygun düşmeyen gerekçeyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 06.03.2024 tarihli ve 2024/173 Esas, 2024/492 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1 1. cümle, 103/3-e, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, olayın sübut bulmadığına, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, müdafiin soru sorma hakkının engellendiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilmediğine, aksi kanaate eylemin sarkıntılık boyutunda kaldığına ve hükmün sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfıyla yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi