Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6617 K.2025/171

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, üst sınırdan ceza verilmemesinin ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/4. maddesi uyarınca artırım yapılmamasının hatalı olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanmasının isabetli olmadığına, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin öz abilerinin sevgilisi olduğunu öğrenmeleri nedeniyle onlara iftira attığına, bunun beyanlarıyla sabit olduğuna, tanık olarak dinlenen babaannenin mağdureyi yalanladığına, mağdurenin mukavemete muktedir olması hasebiyle anlatımlarına itibar edilemeyeceğine, sanığın ses kaydını ve mesaj içeriklerini kabul etmediğine, savunma haklarının kısıtlandığına, zincirleme suç artırımının üst hadden yapılmasının çelişkiye sebebiyet verdiğine, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR