Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/322 K.2025/1461

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, bozma sonrası yapılan duruşmada mağdureye usulüne uygun tebligat yapılmadığına, mağdureye vekil ataması yapılmadan karar verildiğine, cezanın alt sınırdan verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin sarkıntılığı aştığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığın mahkumiyetine yetecek delil bulunmadığına, mağdure anlatımından başka delil olmadığına, alt sınırdan ayrılmayı gerektirecek bir sebebin olmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR