Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/3861 K.2025/6375

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümlerinin tartışılmadığına, yargılama sonrası ortaya çıkan suça sürüklenen çocukta uzman raporu ile tespit edilen hafif düzeyde zeka geriliği durumunun ceza sorumluluğu hususunda araştırılmasına, mahkumiyet hükmünün gerekçesiz olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan temel ceza belirlenirken ve zincirleme suç hükümlerine göre artırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun, olay öncesinde mağdurenin on yedi yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması, mağdure beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi ile yargılama sonrası temyiz aşamasında suça sürüklenen çocuk müdafii

tarafından sunulan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29.04.2019 tarihli rapor içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun "Hafif düzeyde zeka geriliği" olduğunun belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocukta suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32/1. ve 32/2. maddesi kapsamına girebilecek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya aynı ölçütlere göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi