Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/8405 K.2026/367

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Soma Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli kararı ile,

mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin temyiz incelemesinde, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 25.06.2024 tarihli ilamıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen cezanın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle bu hükme yönelik vaki temyiz istemlerinin reddine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesinleşmiş hükümle ilgili bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi gereğince itirazı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı ile vaki itirazın kabulüne karar verilerek hükmün kaldırıldığı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dosyaların birleştirilmesine karar verildiği ve Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Dairemizin 25.06.2024 tarihli ve 2024/2844 Esas, 2024/6242 Karar sayılı ilamıyla ''Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediğine dair savunması, sanık ile mağdure arasında olaydan önceki instagram yazışmalarında mağdurenin on altı yaşında olduğunu belirtmesi,

mağdurenin kovuşturma aşamasında bunu destekler mahiyetteki beyanları, internet ortamında tanışan tarafların olay günü ilk kez yüz yüze gelmeleri, tanık Yasin'in kovuşturma safhasında mağdurenin kendisine on sekiz yaşında olduğunu söylediğine dair anlatımı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp,

mevcut haliyle eylemin aynı Kanun'un 104/1. maddesinde yer alan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması...'' şeklindeki gerekçeye istinaden hükmün bozulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince 13.11.2024 günlü celsede bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma gereği yerine getirilmeyerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurmak suretiyle direnilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik duruşmalı yapılan istinaf incelemesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.06.2024 tarihli ve 2024/2844 Esas,

2024/6242 Karar sayılı ilamıyla hükmedilen cezanın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle vaki temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ve hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi gereğince itirazı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı ile vaki itiraz kabul edildiği halde, dosya birleştirildikten sonra ek karar gerekçesiyle çelişki oluşturacak şekilde mahkumiyet hükmü kurmak suretiyle direnilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR