Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5095 K.2025/6124

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanede 05.04.2017 tarihinden itibaren klinik destek personeli pozisyonunda kimya teknikeri olarak çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçtikten sonra aynı şekilde çalışmaya devam ederken 09.04.2021 tarihli görevlendirme yazısı ile hastanenin çamaşırhane hizmetleri vc gaz katlama birimine görevlendirildiğini, görevlendirme yazısı ile çalışma pozisyonu, unvanı, hakları ve statüsü ile alakasız ve olumsuz bir yönde değiştirildiğini,

müvekkilinden herhangi bir yazılı muvafakat alınmadığı gibi yapılan görevlendirmede de herhangi bir hukuki ya da mantıki bir gerekçelendirme sunulmadığını ileri sürerek müvekkilinin mesleğinin ve ünvanının teknikerlik ya da kimya teknikerliği olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmayıp kabulünün mümkün olmadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...İl Sağlık Müdürlüğünün, "Tekniker olarak istihdam edilen personelin Toplu İş Sözleşmesinin 29/d maddesi gereğince bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olması sebebiyle bu aşamadan sonra çamaşırhane işleri gibi vasıfsız bir işte görevlendirilemeyeceği mütalaa olunur." şeklindeki 15.10.2021 tarihli görüş yazısı ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi birlikte değerlendirildiğinde klinik destek elemanı olarak 3 yıldan fazla süre tekniker olarak çalıştırılan davacının görev tanımı dışında görevlendirildiği,

dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna göre de davacının tekniker olarak eğitim durumu ve mesleki yeterliliğini ispatlamış vasıflı işçi kategorisinde olduğunun anlaşıldığı, talebin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Bakanlığa bağlı Hastanede alt işverenler bünyesinde patoloji laboratuvarında klinik destek personeli olarak çalışan davacının 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi sonrasında 09.04.2021 tarihli hastane görevlendirme yazısı kapsamında hastanenin çamaşırhane hizmetleri ve gaz katlama birimi gibi vasıfsız işlerde görevlendirildiği,

tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlere ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; sürekli işçi kadrosunda çalışan davacının mesleğinin ve ünvanının teknikerlik ya da kimya teknikerliği olduğunun tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince süretutum mahiyetindeki temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR