Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/218 K.2016/218

2016/Bşk-218 2016/218 2014/102343 CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 15. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin Bitlis Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2007 gün ve 82-177 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 28.05.2013 gün ve 37438-16315 sayı ile.

"5237 sayılı TCK'nun malvarlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168. maddesinde, failin, azmettirenin veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmi geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşaması dikkate alınarak ceza indirimi öngörülmüş, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin,

bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanırken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı gözetilmeden, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nun 50/1-b. maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın tazmin suretiyle tamamen giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi,

2- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nun 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nun 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nun 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında,

3167 sayılı Kanuna muhalefet eylemlerinin 31.01.2012 tarih ve 6273 sayılı Kanun ile suç olmaktan çıkarılması ve buna göre sanığın kasıtlı suçtan sabıkasının bulunmaması da dikkate alınarak, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu bulunduğu" gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyan Bitlis Asliye Ceza Mahkemesince 22.11.2013 gün ve 505-995 sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2016 tarihli tebliğnamesiyle Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 17.03.2016 gün ve 4213-5215 sayı ile.

"İddianamede açıklanıp, hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği" Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 09.05.2016 gün ve 1483-4583 sayı ile.

"Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümünü düzenleyen 2 numaralı bölümün, ortak hükümler başlığının 5. paragrafında, 'Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar' hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosya içeriğine göre.

Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/82-177 sayılı 03.10.2007 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hüküm, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28.05.2013 gün ve 37438-16315 sayı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu" Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 4 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6572 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi gereğince hazırlanıp, 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 günü yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümünün. "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının dördüncü maddesinde.

"Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi işi daire dışına gönderen dairece yapılır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir.

Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların tekrar Yargıtaya gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada, mahalli mahkemece kurulan ilk hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesince 28.05.2013 gün ve 37438-16315 sayı ile bozulmasına karar verilmiş ise de, bozmaya uyularak kurulan ve temyize konu olan kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyizen inceleme görevi, tebliğnamenin düzenlendiği 01.03.2016 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümü uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.