Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2025/431 K.2025/449

Ceza Genel Kurulu 2025/431 E. , 2025/449 K. "İçtihat Metni" KARARI VEREN YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi MAHKEMESİ :Ağır Ceza SAYISI : 30-296 I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanığın kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 53... . maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2022 tarihli ve 466-274 sayılı, resen istinafa tabi olan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından da istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 01.06.2023 tarih ve 769-768 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.12.2023 tarih ve 8171-7416 sayı ile; "...tanık ...'nın ilk derece Mahkemesinde; 'Maktul ...'in dolayısıyla sanığın evine gelip giderdi, ... de maktulün ailesinin evine gelip giderdi, biz maktul ...'yi çok uyardık, bu kadar gelip gitme dedik, vurma olaylarından önce mağdur ... ile maktul arasında gönül ilişkisi olduğunu öğrendik, 'Senin de onun da çocuğu var, yapma.' dedik, maktul 'Ben onu seviyorum.' dedi, hiçbir şekilde bu uyarılarımızın konusunu inkar etmedi';

tanık ...'in mahkemede 'Maktul 'Kimse benim karımı sinkaf edemez." dedi, silah patladı' ve mağdur ...'in kollukta sanığın, kendisine ateş etmeden önce 'Kimse benim namusumla oynayamaz.' şeklinde beyanda bulunduğuna dair birbiri ile örtüşen anlatımları, sanık ... maktulün yakın çevresi ve akrabaları olduğu anlaşılan diğer tanıkların da maktul ile sanığın eşi mağdur ...'in gönül ilişkisinin bulunduğuna dair duyumlarının olduğunu belirtmeleri dikkate alındığında;

sanığın, Türk Medeni Kanunu'nun 185/2. maddesi kapsamında sadakat yükümlülüğü mevcut olan eşi tarafından aldatıldığına ilişkin hatasının 5237 sayılı Kanun'un 30/2. maddesi çerçevesinde kaçınılmaz olduğu anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesine göre asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulamaması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ise 28.05.2024 tarih ve 30-296 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2024 tarihli ve 109494 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.09.2025 tarih ve 7444-5736 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulaması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

direnme kararına yönelik sanığın 16.07.2024 ve katılan ... vekilinin 02.10.2024 tarihli temyiz talepleri hususunda tebliğnamede bir görüş belirtilmediğinden Özel Dairece bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildikten sonra direnme kararına ilişkin değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 08.01.2025 tarihli ve 368-9 sayılı içtihadı ile diğer müstakar kararlarında açıklandığı üzere. Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, tüm temyiz edenlere ve temyiz edilen tüm hükümlere yönelik hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi zorunludur.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün, sanık tarafından 16.07.2024 ve katılan ... vekilince de 02.10.2024 tarihlerinde temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2024 tarihli ve 109494 sayılı tebliğnamesinde temyiz edenler arasında sanığın ve katılan ... vekilinin belirtilmediği, Özel Dairece yapılan incelemede de katılan ... vekilinin temyiz isteminin yer almadığı ve direnme kararına konu hükmün bu hâliyle Ceza Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılan dosyada.

Özel Dairece inceleme yapılabilmesi için, öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca direnme kararına konu hükme yönelik diğer temyiz edenler tarafından ileri sürülen temyiz nedenlerinin yanı sıra sanığın 16.07.2024 ve katılan ... vekilinin 02.10.2024 tarihli temyiz istemlerinin de değerlendirildiği bir ek tebliğname düzenlendikten sonra tüm temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenmesi gerektiğinden dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.

IV. KARAR Açıklanan nedenlerle.