Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/227 K.2025/427

2023/5771 Esas, 2024/2418 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki şikâyet isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce direnme adı altında verilen kararın yeni delile dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

B. Gerekçe

1. Değerlendirme

1. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkemece bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

2. Mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

3. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarına göre; mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm olarak kabul edilir.

4. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karara karşı borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Bölge Adliye Mahkemesi kararının borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, borçlunun ipotek akit tablosunda "... Mahallesi 327. Sokak no 12 daire 9" adresi ve kredi sözleşmesinde "... Mah. ... Cad. ... Apt. No 50/C" adresleri mevcut olup her iki adres gösterilerek ihtarname keşide edildiği ve tebliğ adresinden taşındığı şerhiyle iade edildiği, borçlu vekilinin şikâyetinde ipotek akit tablosunda yer alan "... Mahallesi 327.

Sokak no 12 daire 9" adresinde hâlen oturduğunu ve icra emrinde de bu adresin tebligat adresi olarak bildirildiğini, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 150/ı maddesine göre tebligatın yapılmadığı iddiasında bulunulduğu, icra emrinin borçluya "... Mahallesi 327.

Sokak no 12 daire 9" adresinde karşı komşunun beyanıyla işe gittiği şerhiyle tebliğ edildiği ve borçlu tarafından tebellüğ edilerek şikâyete başvurulduğu, bu durumda ipotek akit tablosundaki adresine taşındı şerhiyle yapılan tebligatın usulsüz, takip şartı olması nedeniyle de yok hükmünde olduğundan takibin iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

6. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan incelemede 17.09.2024 tarihli duruşmada "İlgili kolluk birimine müzekkere yazılarak "... mahallesi ... caddesi Kul apt. No:50/C ... Antalya" adresinde 10/12/2021 tarihinde davacı ...'ın faaliyet gösterip göstermediğinin araştırılması için yazılan müzekkere cevabının beklenmesine" yönelik ara karar verilmiş, direnme kararı gerekçesinde de müzekkere cevabına yer verilmiştir.

7. Bu durumda mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp değerlendirilmemiş yeni delile ve bu yeni delile göre oluşturulan gerekçeye dayalı olarak kurulan hükmün, yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

8. Hâl böyle olunca kurulan bu yeni hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait olup yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya bozma kararını veren Özel Daireye gönderilmelidir.