Arif Yücedağ Başvurusu (B. No: 2013/8937)

I. BAŞVURUNUN

KONUSU

1. Başvuru, naklen atama

işlemiyle ilgili hükme yönelik yargılamanın yenilenmesi isteminin reddedilmesi

nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU

SÜRECİ

2. Başvuru 6/12/2013 tarihinde

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. Başvuru formu ve

eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesi neticesinde başvurunun Komisyona

sunulmasına engel teşkil edecek bir eksikliğinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

3. İkinci Bölüm Üçüncü

Komisyonunca kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına

karar verilmiştir.

4. Bölüm Başkanı tarafından

başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar

verilmiştir.

5. Başvuru belgelerinin bir

örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir.

6. Bakanlığın 18/11/2015 tarihli

yazısında başvurucunun şikâyetinin delillerin değerlendirilmesi, hukuk

kurallarının uygulanması ve Derece Mahkemelerinin uyuşmazlığa getirdiği

çözümünün adil olmamasına ilişkin olduğunun anlaşıldığı ve başvurucunun

şikâyetine benzer iddiaları içeren başvurulara yönelik olarak dikkate alınacak

kriterlerin daha önceden belirlendiği, somut başvuru açısından bu kriterlerden

ayrılmayı gerektirecek bir neden bulunmadığı, bu gerekçelerle görüş sunulmasına

gerek görülmediği ifade edilmiştir.

III. OLAY VE

OLGULAR

A. Olaylar

7. Başvuru formu ve eklerinde

ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir:

8. Başvurucu, Burdur İl Millî

Eğitim müdürü olarak görev yapmakta iken hakkında 15/4/2000 tarihli ve 24021

sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim

Bakanlığı Taşımalı İlköğretim Yönetmeliği'ne aykırı olarak öğrenci taşımacılığı

yaptırdığı iddialarıyla hakkında 2004 yılında disiplin soruşturması açılmıştır.

9. Soruşturma sonucunda

başvurucunun 2001-2002 ve 2002-2003 eğitim-öğretim yılları için ilgili komisyon

tarafından Hacılar Köyü İlköğretim Okulunun, daha yakın ve daha elverişli

olması nedeniyle Düğer Köyü İlköğretim Okuluna taşınmasına karar verildiği

hâlde köy halkının imzasını da taşıyan köy muhtarının dilekçesi üzerine katkı

payı da ödemeleri kaydıyla 2002-2003 öğretim yılında Düğer Köyü İlköğretim

Okulu yerine İstiklal İlköğretim Okuluna taşınmalarını sağlayarak komisyon

kararlarını uygulamadığı, iki ihale arasındaki farkı 300 TL imiş gibi Valilik

onayına bağlamak suretiyle 3.965 TL fazla ödeme yapılmasına sebep olarak

“devleti zarara uğrattığı”, bu fiilinin 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet

Memurları Kanunu'nun “hizmet içerisinde devlet memurunun itibar ve güven

duygusunu sarsacak nitelikte davranışta bulunmak” fiiline tekabül ettiği

belirtilerek 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına karar

verilmiş; ayrıca ifa etmekte olduğu görevinden alınarak ilköğretim

müfettişliğine atanmıştır.

10. Başvurucu, hakkında tesis

edilen disiplin cezasının iptali için Antalya İdare Mahkemesinde E.2004/906

sayılı davayı; il müdürlüğü görevinden alınarak müfettişliğe atanma işleminin

iptali ile uğradığı maddi zararların tazmini için ise Gaziantep 1. İdare

Mahkemesinde E.2004/1447 sayılı davayı açmıştır.

11. Gaziantep 1. İdare Mahkemesi

14/12/2005 tarihli ve E.2004/1447, K.2005/1918 sayılı “bağlantı kararı”nda, naklen atanma işleminin Antalya 1. İdare

Mahkemesinin E.2004/906 sayılı dosyası ile bağlantılı olduğu gerekçesiyle

bağlantı hakkında karar vermek üzere dosyayı Danıştaya

göndermiş; Danıştay İkinci Dairesi 24/2/2006 tarihli ve E.2006/300, K.2006/607

sayılı kararıyla il millî eğitim müdürlüğü görevinden ilköğretim müfettişliği

görevine atama işlemine karşı açılan dava ile aylıktan kesme cezasına karşı

açılan dava arasında 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü

Kanunu’nun 38. maddesi anlamında bağlantı bulunmadığı ve birinde verilecek

kararın diğerini etkileyecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle bağlantı istemini

reddetmiştir. Bu karar üzerine dava, Gaziantep 1. İdare Mahkemesinde

E.2006/1379 sayılı esasına kaydedilmiştir.

12. Disiplin cezasına karşı

açılan davada ise Antalya 1. İdare Mahkemesi 30/3/2006 tarihli ve E.2004/906,

K.2006/418 sayılı kararıyla başvurucunun komisyon kararlarını uygulamadığı ve

fazla ödeme yapılmasına neden olduğunun sabit görüldüğü gerekçesiyle disiplin

cezasına ilişkin işlemin hukuka uygun olduğuna ve davanın reddine karar

vermiştir.

13. Kararı temyiz aşamasında

inceleyen Danıştay Onikinci Dairesi 19/12/2008

tarihli ve E.2006/3599, K.2008/7052 sayılı ilamıyla velilerin, öğrencilerin

eskiden olduğu gibi Merkez İstiklal İlköğretim Okuluna taşınmaları talebinde

bulunmaları üzerine başvurucunun bir müfettiş görevlendirerek durumu

incelettirdiği; düzenlenen müfettiş raporunda velilerden katkı payı alınarak

istekleri doğrultusunda öğrencilerin İstiklal İlköğretim Okuluna taşınmalarının

uygun olacağı görüşüne yer verildiği, buna göre 2002-2003 öğretim yılı için

aylık 300 TL katkı payı ödenmesi şartıyla öğrencilerin daha önceki okullarına

taşınmalarının valilik onayına sunulduğu ve onayın alınması üzerine eski

uygulamanın devam ettirildiği, onayda yer alan “ihale farkı olan 300 YTL” ibaresinin muhtarın dilekçesine

göre onay hazırlayan memurun hatasından kaynaklandığı hususlarını tespit ederek

davacının aylıktan kesme cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlemin hukuka

aykırı olduğu gerekçesiyle kararı bozmuştur.

14. Bozma kararının ardından

faaliyete yeni geçen Isparta İdare Mahkemesi, Antalya 1. İdare Mahkemesinin

yetkisizlik nedeniyle gönderdiği dosyadaki bozma kararına uyarak 26/8/2010

tarihli ve E.2010/736, K.2010/564 sayılı kararıyla işlemin iptaline karar

vermiş ve karar kesinleşmiştir.

15. Öte yandan Gaziantep 1.

İdare Mahkemesi 4/7/2006 tarihli ve E.2006/1379, K.2006/1111 sayılı kararıyla

davayı reddetmiştir. Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşen kararın

gerekçesi şöyledir:

“… Taşımalı İlk Öğretim Yönetmeliği ve

Yönergesinde belirtilen komisyonların kararlarına uygun hareket etmeyerek, iki

merkez arasındaki ihale farkının 300.000.000 TL olmamasına rağmen 300.000.000

TL’ymiş gibi Valilik onayına bağlayarak Devleti zarara uğrattığı sübuta eren

davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu durumda tazminat

isteminin de yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Kaldı ki, aynı

soruşturma kapsamında verilen disiplin cezasına karşı Antalya İdare

Mahkemesinde açılan davada, 30.03.2006 gün ve E.2004/906, K.2006/418 sayılı

kararla reddedilmiş bulunmaktadır.”

16. Ayrıca Millî Eğitim

Bakanlığı; taşımalı öğretim işi dolayısıyla kuruma verdikleri ileri sürülen

3.964 TL zararın, başvurucu ile diğer iki kişiden müşterek ve müteselsilen tahsilinin sağlanması için Burdur 2. Asliye

Hukuk Mahkemesinin E.2004/385 sayısında kayıtlı tazminat davası açmıştır.

Mahkeme 30/3/2010 tarihli ve K.2010/118 sayılı kararıyla olayda başvurucu ile

diğer davalıların kusurlu bir eyleminin bulunduğunun ispatlanamadığı

gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Karar, Yargıtay incelemesinden

geçerek kesinleşmiştir.

17. Başvurucu; aylıktan kesme

disiplin cezasının Isparta İdare Mahkemesince kaldırıldığını, söz konusu

kararla “devleti zarara uğratma” fiilinin sabit olmadığının açıklığa

kavuştuğunu, dolayısıyla naklen atanma işleminin iptali ve tazminat istemiyle

açılan davada verilen ret kararının gerekçelerinin ortadan kalktığını ve 2577

sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi koşullarının

oluştuğunu ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi istemiyle Gaziantep 1. İdare

Mahkemesine başvurmuştur.

18. Mahkeme 21/1/2011 tarihli

kararıyla istemin reddine karar vermiştir. Karar gerekçesi şöyledir:

“Davacının, Mahkememiz kararına esas alınan

disiplin cezasına karşı Antalya İdare Mahkemesi kararının Danıştay 12. Dairesi

tarafından bozulduğu, Isparta İdare Mahkemesi tarafından da bozma kararına

uyularak davanın reddine karar verildiği, anılan kararlarda davacının “devleti

zarara uğratma” fiilinin gerçekleşmediğinin kabul edildiği belirtilerek

yargılamanın yenilenmesi istenilmiş ise de; Mahkememiz kararına disiplin

cezasına karşı açılan davada Antalya İdare Mahkemesi tarafından verilen karar

esas alınmadığı sadece bu hususa değinildiği görülmekle davacının 08.11.2010

havale tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü sebepler yukarıda anılan Yasa

hükmünde belirtilen ve yargılamanın yenilenmesini gerektiren sebepler arasında

bulunmadığından bu yöndeki isteminin reddi gerekmektedir.”

19. Bu karar Danıştay İkinci

Dairesinin 12/10/2012 tarihli ve E.2011/4212, K.2012/6083 sayılı kararıyla

onanmış; karar düzeltme istemi ise 18/9/2013 tarihli ve E.2013/2390,

K.2013/4784 sayılı kararla reddedilmiştir.

20. Nihai karar başvurucuya

7/11/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve bireysel başvuru 6/12/2013 tarihinde

yapılmıştır.

B. İlgili

Hukuk

21. 2577 sayılı Kanun'un “Yargılamanın yenilenmesi” başlıklı 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası

şöyledir:

“Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi

mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, aşağıda yazılı sebepler dolayısıyla

yargılamanın yenilenmesi istenebilir.

a) Zorlayıcı sebepler dolayısıyla veya lehine karar verilen

tarafın eyleminden doğan bir sebeple elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden

sonra ele geçirilmiş olması,

b) Karara esas olarak alınan belgenin, sahteliğine

hükmedilmiş veya sahte olduğu mahkeme veya resmi bir makam huzurunda ikrar

olunmuş veya sahtelik hakkındaki hüküm karardan evvel verilmiş olup da, yargılamanın yenilenmesini isteyen kimsenin karar

zamanında bundan haberi bulunmamış olması,

c) Karara esas olarak alınan bir ilam hükmünün, kesinleşen

bir mahkeme kararıyla bozularak ortadan kalkması,

d) Bilirkişinin kasıtla gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun

mahkeme kararıyla belirlenmesi,

e) Lehine karar verilen tarafın, karara etkisi olan bir hile

kullanmış olması,

f) Vekil veya kanuni temsilci olmayan kimseler ile davanın

görülüp karara bağlanmış bulunması,

g) Çekinmeye mecbur olan başkan, üye veya hakimin

katılmasıyla karar verilmiş olması,

h) Tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir dava hakkında

verilen karara aykırı yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek kanuni bir

dayanak yokken, aynı mahkeme yahut başka bir mahkeme tarafından önceki ilamın

hükmüne aykırı bir karar verilmiş bulunması.

ı) Hükmün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair

Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan

Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması.”

IV. İNCELEME VE

GEREKÇE

22. Mahkemenin 7/1/2016

tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun

İddiaları

23. Başvurucu;

i. Antalya 1. İdare Mahkemesinin disiplin

cezası ile ilgili kararının, Gaziantep 1. İdare Mahkemesinin atama işlemi ile

ilgili kararına esas alınmadığı gerekçesinin doğru olmadığını; zira Gaziantep

1. İdare Mahkemesinin “bağlantı kararı”nda, naklen

atanma işleminin Antalya 1. İdare Mahkemesinin E.2004/906 sayılı dosyası ile

bağlantılı olduğunu tespit ederek bağlantı hakkında karar vermek üzere dosyayı Danıştaya gönderdiğini, dolayısıyla karara esas alındığını

ve yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin gerekçenin hukuki

gerçeklikle bağdaşmadığını,

ii. Kamuyu zarara uğratmadığının hem Isparta

İdare Mahkemesinin Danıştay Onikinci Dairesi bozma

ilamı üzerine verdiği kararıyla hem de Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin

kararıyla açıkça ortaya konulduğunu, Gaziantep 1. İdare Mahkemesinin “kamunun

zarara uğratıldığı” gerekçesinin her iki karar ile de çeliştiğini, anılan

çelişkinin yargılamanın yenilenmesi yoluyla giderilmesi talebinin kabul

görmediğini, çelişik kararlar nedeniyle adil yargılanma hakkının unsurlarından

olan hukuk güvenliği ilkesinin ihlal edildiğini,

iii. Atama işlemine karşı açılan davada

verilen karar nedeniyle parasal ve özlük hakları bakımından kayıplara

uğradığını bu nedenle mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek ihlalin

tespiti ile yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme

24. Anayasa Mahkemesi, olayların

başvurucu tarafından yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve

olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucu,

yargılamanın yenilenmesi isteminin reddedilmesi nedeniyle adil yargılanma ve

mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bu iddialar, söz konusu

kararın adil olup olmadığı hususu ile ilgili olduğundan ve başvurucunun

mülkiyet hakkıyla ilgili iddiası ilk derece mahkemesinin yargılamanın

yenilenmesi istemini kabul etmiş olması hâlinde incelenebileceğinden başvuru,

yalnızca yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararla ilgili

olarak adil yargılanma hakkı çerçevesinde değerlendirilmiştir.

25. Anayasa'nın 148. maddesinin

dördüncü fıkrası şöyledir:

“Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi

gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

26. 30/3/2011 tarihli ve 6216

sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un

48. maddesinin (2) numaralı fıkrası şöyledir:

“Mahkeme, … açıkça dayanaktan yoksun başvuruların kabul edilemezliğine

karar verebilir.”

27. Anayasa’nın 148. maddesinin

dördüncü fıkrasında bireysel başvurulara ilişkin incelemelerde kanun yolunda

gözetilmesi gereken hususların incelemeye tabi tutulamayacağı, 6216 sayılı

Kanun’un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasında ise açıkça dayanaktan yoksun

başvuruların Mahkemece kabul edilemezliğine karar verilebileceği

belirtilmiştir.

28. İlke olarak derece

mahkemeleri önünde dava konusu yapılmış maddi olay ve olguların kanıtlanması, delillerin

değerlendirilmesi, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanması ile derece

mahkemelerince uyuşmazlıkla ilgili varılan sonucun esas yönünden adil olup

olmaması bireysel başvuru incelemesine konu olamaz. Bunun tek istisnası, derece

mahkemelerinin tespit ve sonuçlarının adaleti ve sağduyuyu hiçe sayan tarzda

bariz takdir hatası veya açık keyfîlik içermesi ve bu

durumun kendiliğinden bireysel başvuru kapsamındaki hak ve özgürlükleri ihlal

etmiş olmasıdır. Bu çerçevede kanun yolu şikâyeti niteliğindeki başvurular,

derece mahkemesi kararları bariz takdir hatası veya açık keyfîlik

içermedikçe Anayasa Mahkemesince incelenemez (Necati

Gündüz ve Recep Gündüz, B. No: 2012/1027, 12/2/2013, § 26).

29. Adil yargılanma hakkı

bireylere dava sonucunda verilen kararın değil, yargılama sürecinin ve usulünün

adil olup olmadığını denetletme imkânı verir. Bu nedenle bireysel başvuruda

adil yargılanmaya ilişkin şikâyetlerin incelenebilmesi için başvurucunun

yargılama sürecinde haklarına saygı gösterilmediğine, yargılama sürecinde karşı

tarafın sunduğu deliller ve görüşlerden bilgi sahibi olamadığı veya bunlara

etkili bir şekilde itiraz etme fırsatı bulamadığı, kendi delillerini ve

iddialarını sunamadığı ya da uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasıyla ilgili

iddialarının derece mahkemesi tarafından dinlenmediği veya kararın gerekçesiz

olduğu gibi mahkeme kararının oluşumuna sebep olan unsurlardan değerlendirmeye

alınmamış eksiklik, ihmal ya da açık keyfîliğe

ilişkin bir bilgi ya da belge sunmuş olması gerekir (Nadi Karakoç, B. No: 2013/2767, 2/10/2013, § 22).

30. Başvuruya konu olayda,

Danıştay İkinci Dairesince il milli eğitim müdürlüğü görevinden ilköğretim

müfettişliği görevine atanma işlemine karşı açılan dava ile aylıktan kesme

cezasına karşı açılan davada verilecek kararların birbirini etkileyecek

nitelikte olmadığına karar verilmesi üzerine Gaziantep 1. İdare Mahkemesi,

atama işlemine ilişkin uyuşmazlıkta “komisyonların

kararlarına uygun hareket etmeyerek, iki merkez arasındaki ihale farkının

300.000.000 TL olmamasına rağmen 300.000.000 TL’ymiş gibi Valilik onayına

bağlayarak Devleti zarara uğrattığı sübuta eren davacı hakkında tesis edilen

işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı” sonucuna varmış ve kararın

devamında “Kaldı ki, aynı soruşturma

kapsamında verilen disiplin cezasına karşı Antalya İdare Mahkemesinde açılan

davada, 30.03.2006 gün ve E.2004/906, K.2006/418 sayılı kararla reddedilmiş

bulunmaktadır.” ifadelerine yer vermiştir.

31. Başvurucu, Antalya İdare

Mahkemesi kararının hükme esas alındığını oysa bu kararın bozulduğunu,

dolayısıyla yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek

yargılamanın yenilenmesini istemiş; Gaziantep 1. İdare Mahkemesi ise Antalya

İdare Mahkemesi kararının hükme esas alınmadığı, sadece kararda değinildiği ve

başvurucunun ileri sürdüğü sebeplerin 2577 sayılı Kanun’un 53. maddesinde

belirtilen sebepler arasında bulunmadığı gerekçesiyle istemi reddetmiştir.

32. İdari yargılama usulünde

kesinleşen hükümlere karşı yargılamanın yenilenmesi 2577 sayılı Kanun'un 53.

maddesinde yazılı sebeplerle sınırlı olarak istenebilmektedir. Başvurucuların

53. madde gereğince yapılan yargılamalardaki hak ihlallerini, bireysel başvuru

yoluyla Anayasa Mahkemesine getirmeleri mümkündür. Ancak Anayasa'da yer alan

hak ve özgürlükler ihlal edilmediği sürece ya da derece mahkemesi kararları

açık keyfîlik içermedikçe kararlardaki maddi ve

hukuki hatalar bireysel başvuru kapsamında ele alınamaz. Bu kapsamda derece

mahkemelerinin delilleri takdirinde bariz şekilde keyfîlik

bulunmadıkça Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu olamaz (Keskinkılıç Gıda Sanayi ve

Ticaret A.Ş., B. No: 2013/4413, 21/11/2013, § 34).

33. Mahkemenin gerekçesi ve

başvurucunun iddiaları incelendiğinde iddiaların özünün, derece Mahkemesi

tarafından delillerin ve mevzuatın değerlendirilmesinde ve yorumlanmasında

isabet olmadığına ve esas itibarıyla yargılamanın sonucunun hukuka aykırılık

teşkil ettiğine ilişkin olduğu görülmektedir.

34. Başvurucu, yargılama

sürecinde karşı tarafın sunduğu deliller ve görüşlerden bilgi sahibi

olamadığına, kendi delillerini ve iddialarını sunma olanağı bulamadığına, karşı

tarafça sunulan delillere ve iddialara etkili bir şekilde itiraz etme fırsatı

bulamadığına ya da uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasıyla ilgili iddialarının

derece mahkemesi tarafından dinlenmediğine veya kararın gerekçesiz olduğuna

ilişkin bir bilgi ya da kanıt sunmadığı gibi Gaziantep 1. İdare Mahkemesinin

yargılamanın yenilenmesi istemini yukarıda (bkz. § 17) yer verilen gerekçe ile

reddetmesinde bariz takdir hatası veya açık keyfîlik

oluşturan herhangi bir durum da tespit edilmemiştir.

35. Öte yandan başvurucu;

devleti zarara uğratmadığının Mahkeme kararlarıyla ortaya çıktığını,

dolayısıyla Gaziantep 1. İdare Mahkemesi kararının bu kararlarla çeliştiğini ve

bu durumun adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüşse de 2577 sayılı

Kanun’da yargılamanın yenilenmesi nedenleri arasında sayılmayan çelişkili karar

iddiasının, ancak derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi isteminin başka

nedenlerle kabulü hâlinde incelenebileceği açıktır.

36. Açıklanan nedenlerle

başvurucu tarafından ileri sürülen iddiaların kanun yolu şikâyeti niteliğinde

olduğu, Derece Mahkemesi kararının bariz takdir hatası veya açık keyfîlik de içermediği anlaşıldığından başvurunun diğer

kabul edilebilirlik şartları yönünden incelenmeksizin açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle

kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

A. Başvurunun açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle

KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,

B. Yargılamaya giderlerinin

başvurucu üzerinde BIRAKILMASINA

7/1/2016

tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

:

Engin YILDIRIM

Üyeler

:

Serdar ÖZGÜLDÜR

Celal Mümtaz AKINCI

Muammer TOPAL

M. Emin KUZ

Raportör : Mehmet Sadık YAMLI Başvurucu : Arif YÜCEDAĞ Vekili : Av. Ali PEHLİVAN