KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/11445 E., 2022/1100 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 3 Mart 2022
- Esas No
- 2019/11445
- Karar No
- 2022/1100
- Temyiz eden (davalı)
- ...Nakil Vasıtaları Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Diğer davalı
- ...Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
...plakalı aracın maliki olduğundan bahisle davacı hakkında tesis edilen motorlu taşıtlar vergisine ilişkin olarak mükellef olmadığının belirlenmesine, vergi kaydının kapatılmasına, kayıtların düzeltilmesine ve bulunuyor ise kaydın iptaline karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyularak ...İdare Mahkemesince davanın açılmasına sebebiyet verilmesi nedeniyle 251,90 TL yargılama giderinin ve A.A.Ü.T. uyarınca belirlenen 1.362,00 TL vekalet ücretinin davalı Ümraniye Nakil Vasıtaları Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden alınarak davacıya verilmesi yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı Ümraniye Nakil Vasıtaları Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından, mükellef adına yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/11445, K. 2022/1100, 3 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama