Danıştay 10. Daire E.2021/6106 K.2022/479

İstemlerin_konusu

Davacı tarafından; ... Sağlık Müdürlüğü Sıtma Savaş Biriminde sıtma işçisi olarak görev yapmakta iken, Muş ili, Merkez ilçesi,...

Köyünde terör örgütü mensuplarınca yola döşenen mayının 17/09/1997 tarihinde patlaması sonucu yaralanarak sol bacağını diz altından kaybettiği olayda idarenin sosyal risk ilkesi uyarınca davacının çalışma gücü kaybı nedeniyle oluştuğu ileri sürülen zararlara karşılık 15.000,00 TL (miktar artırımı ile 44.561,68 TL) maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince; davacı tarafından yapılan bireysel başvuru sonucu ...

Mahkemesinin ... tarih ve ... başvuru numaralı kararıyla, başvurucunun efor kaybı tazminatı talebinin ilk derece mahkemesince reddedilmiş olması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi ve kararın yeniden yargılama yapılması için mahkemesine gönderilmesi üzerine; yeniden yapılan yargılamada, tazminat hukukunda çağın gereklerine uygun olarak geliştirilen içtihatlarla kişinin kalıcı sakatlıkları nedeniyle beden gücü kaybına bağlı olarak gelirinde ve dolayısıyla mal varlığında bir eksilme meydana gelmemiş olsa dahi güç (efor) kaybı tazminatı olarak adlandırılan tazminatın ödenmesi gerektiğinin kabul edildiği,

beden gücü kaybına uğrayan kişinin aynı görevi zarardan önceki durumuna ve diğer kişilere göre daha fazla bir güç (efor) sarfıyla yaptığı gerçeğinden hareket edilerek, bir anlamda zararı, bu "fazladan sarf edilen gücün" oluşturduğu esasının benimsendiği, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre oluşan maddi zararının belirlenmesi amacıyla dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, 18/10/2004 tarihli bilirkişi raporunda, davacının efor kaybı nedeniyle toplam maddi zararının 44.561,68 TL olduğunun belirtildiği,

raporun hükme esas alınacak nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıya 44.561,68 TL maddi tazminat ödenmesi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunun güncelliğini yitirdiği, rapor tarihinden hüküm tarihine kadar asgari ücrette bir çok kez değişikliğe gidildiği, Anayasa Mahkemesi kararında manevi tazminat yönünden de ihlal kararı verildiğinden bu talebi yönünden de yeniden inceleme yapılması gerektiği, ıslah dilekçesinin ileriye dönük hak ihlalinin önüne geçmek amacıyla verildiği, hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, daha önceki savunmaları dikkate alınarak davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerektiği, kendileri aleyhine nispi karar harcına hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının hüküm tarihi ile hesap raporunun düzenleme tarihi arasında makul bir süre bulunmadığı, hesap raporunun güncelliğini yitirdiği gerekçesiyle bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı tarafından, manevi tazminat yönünden de yeniden yargılama yapılması gerektiği iddia edilmiş ise de; davanın önceki aşamalarında ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verildiği, Danıştay Onuncu Dairesinin 25/12/2002 tarih ve E:2001/1702, K:2002/5214 sayılı kararı ile bu kararın manevi tazminata ilişkin kısmının onanarak kesinleştiği, davacının bireysel başvurusu üzerine verilen ...

Mahkemesinin ... tarih ve ... başvuru numaralı kararında belirtilen hak ihlalinin ise yalnızca maddi tazminata ilişkin olduğu, manevi tazminata ilişkin hak ihlaline yer verilmediği anlaşıldığından davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.