Danıştay 2. Daire E.2021/10665 K.2023/2800

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, 18/11/1988 tarihli mimari proje ve 18/10/1991 tarihli mimari proje dikkate alındığında, zemin kat planlarında ve ön görünüşlerinde, giriş cephesinde 5.00mx12m=60 metrekare ebatlarında yatay ve düşey konstrüksiyon malzeme ile platform oluşturulmasına ilişkin bir kullanıma rastlanmadığı, davacı şirket tarafında yapılan değişikliklerin yapı niteliğinde olduğu, ruhsata tabi olduğu ve ruhsata bağlanma imkanının olmadığının belirtildiği,

buna göre, davacı Şirket tarafından gerek 18/11/1988 tarihli mimari proje ve gerekse de 18/10/1991 tarihli mimari projeye aykırı olarak yapıda değişikliğe gidildiği, söz konusu değişikliğin ruhsat gerektiren yapı niteliğinde olduğu ve ruhsata bağlanmasına olanak bulunmadığı hususları tespit edildiğinden, davalı idare tarafından verilen 15 günlük süreye rağmen söz konusu aykırılıkların giderilmemesi üzerine tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taban alanını değiştirmeyen işlemlerin esaslı tadilatlar olmadığı ve Yargıtay kararlarında sökülür takılır vaziyette yapılan işlerin ruhsat gerektirmeyen tadilatlardan olduğunun belirtildiği, yapının bina niteliğinde olmaması nedeniyle cephe sınırını aşmasının söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.