Danıştay 2. Daire E.2021/11082 K.2023/3620

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; işyerinde yapılan kontrollerde ruhsat dosyasındaki işyeri adresi olarak gösterilen Antalya ili, Alanya ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak ... Apartmanı, ... Blok Altı, No: ... adresinde herhangi bir işyerinin bulunmadığı, işyerinin imar planında park olarak planlanmış bir alanda bulunduğunun tespit edildiği, davacının ruhsatta belirtilen adrese taşınması için 06/10/2015 tarihinde tebliğ edilen ... günlü, ... sayılı yazı ile davacıya 15 gün süre verildiği, verilen süre içerisinde davacının ruhsatta belirtilen adrese taşınmadığının tespit edildiği, ruhsatta belirtilen adreste faaliyet gösterilmediği açık olduğundan tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, idare tarafından verilen 15 gün süre dolmadan işlem tesis edildiği, Alanya Belediye Zabıta Yönetmeliği 21. maddesinde işletmenin dışına çıkılması halinde üç kez ihlale ihlale kadar sadece para cezası, üçüncüncü ihlalde 7 gün ticaretten men cezası ile cezalandırılacağı yönünde hüküm bulunduğu, idare tarafından tesis edilen ruhsat iptali işlemi hukuka aykırı olduğu gibi, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsat Şefliği tarafından tesis edilen işlemin yetki yönünden de sakat olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.