Danıştay 4. Daire E.2019/2145 K.2021/5196

Dava konusu istem: Davacı tarafından 01/01/2006 ile 08/04/2006 tarihleri arasında yapılmasına başlanılan yatırımlarla ilgili ve bu yatırımların devamı niteliğinde olarak 08/04/2006 tarihinden sonra yaptığı yatırım harcamalarının da yatırım indirimi istisnasına tabi olması gerektiği ileri sürülerek, ihtirazi kayıtla verdiği 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden yapılan tahakkukun fazlaya ilişkin kısmının iptali ile ödenen tutarın iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 01/01/2006 ile 08/04/2006 tarihler arasında başlayan yatırımların devamı niteliğinde olan yatırım harcamalarından dolayı 193 sayılı Kanunun 19. maddesi uyarınca yatırım indirimi hakkı bulunan davacının ihtirazi kaydı kabul edilmeyerek yapılan tahakkukta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yatırım indirimi istisnası uygulamasına ilişkin kanun maddesinin yürürlükten kaldırıldığı 08/04/2006 tarihinden sonra yapılan yatırım harcamaları yatırım indirimi istisnasına tabi olmadığından, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dairesinin 11/02/2016 tarih ve E:2012/5225, K:2016/416 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.