Danıştay 4. Daire E.2019/4561 K.2021/2187

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012/3 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin olduğu, dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin, Mahkemelerinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı üzerine terkin edildiği, bu durumda, davacının ulaşmak istediği amaç idare eliyle yerine getirilmiş olduğundan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin Mahkeme kararını uygulamak zorunda olduğu için terkin işleminin yerine getirildiği, davanın esası hakkında inceleme yapılarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın hukuka aykırı olduğu, kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.