Danıştay 9. Daire E.1992/3319 K.1993/736

VERGİ BEYANNAMELERİNDE YAZILI BİLGİLERİN DOĞRULUĞUNUN YÜKÜMLÜ TARAFINDAN KANITLANMASI VE BU KANITLAMANIN DA YASAL DEFTER VE BELGELERLE YAPILMASI GEREKTİĞİ HK.<

Çırçır ve prese fabrikası işleten adi ortaklık adına 1986 Kasım dönemi için vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarhedilen katma değer vergisi ile kesilen kaçakçılık cezasına karşı açılan davayı; inceleme raporu eki 25.6.1989 günlü tutanakla ifadesine başvurulan ortaklardan …'in dönem içi kütlü pamuk alımlarını müstahsil veya tüccardan yaptıklarını ifade etmesine karşın inceleme elemanınca aksi ispat edilmeksizin alımların tamamının müstahsillerden yapıldığı varsayımından hareketle beyannameler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarına bağlı kalınarak bulunan matrah farkı üzerinden tarhiyat yapıldığı,

vergi inceleme elemanınca salt beyannamelerdeki bilgilere bağlı kalınarak sonuç hasıl edildiği, bunun haricinde inandırıcı herhangi bir tesbit yapılmadığı, varılan kanaatle alışların tamamının müstahsillerden yapıldığı varsayımından hareketle bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden Vergi Mahkemesi kararının bozulması isteminden ibarettir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 29.maddesinde, mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerindeh hesaplanan katma değer vergisinden, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3.maddesinin B bendinde ise "vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti esastır." hükmü getirilmiştir.

Bu durumda, 3065 sayılı Kanunun 29.maddesi uyarınca indirim yapılabilmesi için mükellefe emtia sattığı iddia olunan kişi ya da firmaların kestiği faturaların gerçek olup olmadığı ve dolayısıyla bu mallara ilişkin katma değer vergisinin beyan edilerek vergi dairesine ödenip ödenmediğinin saptanması gerekir. Vergi beyannamelerinde yazılı bilgilerin doğruluğunun kanıtlanması ise, vergi dairesine değil, beyanda bulunan vergi mükelleflerine düşen bir külfettir. Bu kanıtlamanın da ancak yasal defter ve belgelerle yapılacağı tabidir.

Her ne kadar yükümlü ortaklığın ihtilaflı dönem kanuni defter ve belgeleri, Vergi Kontrol Memurluğuna götürülürken arabada çıkan yangın sonunda zayi olmuş ise de; olayda mücbir sebep lahinden söz edilmesi mümkün değildir.

Kaldı ki, inceleme sırasında ortaklardan …'e sorulduğunda ihtilaflı dönemde kimlerden mal alındığının hatırlanamadığı şeklindeki inandırıcı olmayan cevap ile karşıt inceleme yapma imkanı sağlayacak bilgilerde verilmediğinden, mükelleflerin üzerine düşen kanıtlamayı yapmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda yükümlünün katma değer vergisi beyannamesinde vergisini indirim konusu yaptığı faturaların gerçek bir alım satım sonucu düzenlenen faturalar olmadığı, esasen müstahsilden yapılan alımların gizlensi amacıyla düzenlenmiş olduğu sonucuna varıldığından, mahkemece verilen terkin kararında yasal isabet görülmemiştir.