KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2024/436
- Karar No
- 2025/284
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2025
Karar Metni
587 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO
2024/436 Esas
KARAR NO: 2025/284
DAVA
Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
DAVA TARİHİ : 12/06/2024
KARAR TARİHİ: 16/04/2025
Mahkememizde görülmekte bulunan davanın yapılan yargılaması sonunda,
TALEP
Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde özetle.
05.07.2016 tarihinde, sürücü ----- sevk ve idaresinde bulunan ---- plakalı aracı ile seyir halinde olduğu sırada, diğer sürücü ---- sevk ve idaresindeki ----- plakalı aracın çarpışması neticesinde trafik kazası meydana geldiğini, müvekkili ---- kaza sırasında, ------ plakalı araç içerisinde yolcu konumunda olup, meydana gelen kaza neticesinde yaralandığını ve malül kaldığını, müvekkili yolcu konumunda olduğundan, olayın meydana gelişinde hiçbir kusurunun bulunmadığını, kazaya karışan --- plakalı aracın kaza tarihinde, davalı -------- poliçe numarası ile sigortalı olduğunu belirterek davanın kabulüne, ileride harcı tamamlanmak üzere,
1.000-TL sürekli iş göremezlik, 1.000,00-TL geçici iş göremezlik, 1.000,00-TL bakıcı gideri olmak üzere bu aşamada toplam 3.000-TL olan belirsiz alacağın, davalı sigorta şirketinden alınarak temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davanın yetkisi mahkemede açıldığını, sigortacılık kanunu gereği müvekkili şirkete başvuru şartının gerçekleşmediğini, müvekkili şirketin kaza tarihi itibariyle yalnızca sürekli iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğunu, geçici iş göremezlik-bakıcı ve tedavi giderleri-yol masrafının sorumluluk kapsamında bulunmadığını,---- tarafından karşılanması beklenen bakıcı, tedavi ve geçici iş göremezlik giderlerinin müvekkilinden talep olunmasında hukuka uyarlık olmadığını,
sigortacının sorumluluğunun kaza tarihi itibariyle geçerli zorunlu sigorta limitleri ve Genel Şartlar’da belirtilmiş teminat türleriyle sınırlı olduğunu, ZMSS teminat türlerinin; maddi zararlar, sağlık giderleri, sürekli sakatlık, destekten yoksun kalma olarak 4 kalem olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun tespiti açısından öncelikle araçların kusur oranlarının bilirkişi tarafından tespit edilmesi gerektiğini, kusur oranı belirlenmeden şirketin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, müvekkil şirketin sorumluluğunun teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini belirterek haksız, mesnetsiz,
usul ve yasaya aykırı davanın usulden reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE
Dava hukuki niteliği itibariyle, 05/07/2016 tarihli trafik kazası nedeniyle davacının davalıdan maddi tazminat istemine ilişkindir.Davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen 14/04/2025 tarihli dilekçe ile celse arasında davalı sigorta şirketi ile müvekkilinin sulh olması nedeniyle feragat ettiklerini, feragat ile dosyanın kapatılmasını, karşılıklı anlaşma nedeniyle aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmemesini ayrıca dava şartı arabuluculuk ücretinin dava açılmasına sebebiyet veren sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen 16/04/2024 tarihli dilekçe ile; maddi tazminat yönünden dava konusu alacak için davacı taraf ile sulh olunduğunu, davanın konusuz kaldığını, davacı taraf için yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmadığını beyan etmiştir. Davacı vekilinin vekaletnamesinin incelenmesinden vekilin feragat yetkisinin olduğu anlaşılmıştır. Feragat 6100 sayılı HMK nun 307. vd maddelerinde düzenlenmiştir.
Yasada feragatin dilekçe ile de yapılabileceği, feragatin hüküm ifade etmesinin karşı taraf ve mahkemenin muvafakatına bağlı olmayacağı belirtildikten başka HMK 311. maddesinde feragatin kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağına yer verilmiştir. Feragatin varlığı nedeniyle, davanın feragat nedeniyle reddine dair takdiren aşağıdaki gibi hüküm tesis edilmiştir.
İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2024/436, K. 2025/284, 16 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama