Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/881 K.2025/1231

Dava, bakiye hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde.

"Sigorta Tahkim Komisyonu 2022.E.366296 No'lu dosyada reddedilen miktarın dışında kalan bakiye hasar farkının müvekkile verilmesi için bu davayı açmak zorunda kaldıklarını, Sigorta Tahkim Komisyonu 2022.E.366296 sayılı başvuruda alınan bilirkişi raporuna göre hasar miktarının KDV dahil 44.513,16-TL olduğunu, buna göre davacıya ödemesi gereken bakiye hasar farkının 19.402,00 TL olduğunu, bu miktar sigorta poliçesi teminat limitini aştığından teminat limiti oranında sigorta şirketinin bakiye hasar farkı için tarafımıza 12.389-28-TL ödeme yapması gerektiğini,

onarım ve değişim gereken parçalar yönünden bahse konu tahkim dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre hasar farkı hesaplanmasını talep ettiklerini, davacının aracında yapılan parça değişimleri, mevzuata aykırı parçalarla gerçekleştirildiğini, bu durumda gerçek zararın davalı yan tarafından giderilmemesi nedeniyle ortaya çıkan hasar fark bedelinin davacıya ödenmesi gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere hasar farkı için şimdilik 12.389,00-TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek (davalı ...

Sigorta A.Ş yönünden poliçe teminat limiti dahilinde sorumlu olması kaydıyla) davacıya verilmesine karar verilmesini" talep etmiş, mahkemece “Davanın reddine” dair verilen karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı tarafından istinaf istemine konu edilen tutarın (reddedilen) 19.402,00TL olduğu anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesi karar tarihi (13/03/2024) itibarıyla yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “İstinaf Yoluna Başvurulabilen Kararlar” başlığını taşıyan 341. maddesinin 2. fıkrasında açıkça.

“Miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.” düzenlemesine yer verilmiş olup, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''istinaf yoluna başvurulabilen kararlar'' kenar başlığını taşıyan 341. maddesinin 2-3-4. fıkralarında değişiklik yapılarak "binbeşyüz" Türk Lirası ibaresi "üçbin" Türk Lirası olarak değiştirilmiş, yine 6763 sayılı Kanun'un 47. maddesinde kanunun yayımı tarihi ile yürürlüğe gireceği aynı Kanunun "Parasal sınırların artırılması" başlıklı ek 1. Maddesinde;

"(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır."hükmü getirilmiştir.

02 Aralık 2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 41. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 3.000TL'ye çıkarılmıştır. Bu miktar 2018 yılı için 3.560TL, 2019 yılı için 4.400TL'dir, 2020 yılı için 5.390 TL, 2021 yılı için 5.880TL, 2022 yılı için 8.000,00 TL, 2023 yılı için 17.830.00 TL, 2024 yılı için ise 28.250TL'dir.

Mahkemece 13/03/2024 tarihinde karar verilmiş olup, hükmün verildiği tarih itibariyle kesinlik sınırı 28.250TL’dir.

Hükmün verildiği tarih itibariyle miktar veya değeri 28.250TL’yi geçmeyen davalara ilişkin kararlar kesin olduğundan, davacı vekilinin istinaf başvuru HMK’nın 346/1. maddesi uyarınca kararı veren mahkeme tarafından reddine karar verilmemiş ise de; aynı Kanun hükmü ve 352. madde hükmü uyarınca, istinaf başvuru dilekçesinin kesin olan bir karara ilişkin olması sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir.