Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2026/27 K.2026/101

Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin ... Esas Sayılı 18/07/2025 tarihli ara kararı aleyhine davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş ve talebin süresinde olduğu anlaşılmakla; yapılan istinaf ön incelemesi sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Talep, hal hakem heyeti kararının iptali davasında hakem heyeti kararının tedbiren durdurulması talebinin reddine dair ara kararın kaldırılması istemine ilişkindir. İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkındaki Kanunun 10/5. maddesinde, "Değeri elli bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda, hal hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar ilam hükmündedir. Bu kararlar 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir.

Taraflar, bu kararlara karşı on beş gün içinde hal hakem heyetinin bulunduğu yerde ticarî davalara bakmakla görevli asliye ticaret mahkemesine itiraz edebilir. İtiraz, hal hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hâkim, hal hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Hal hakem heyeti kararlarına yapılan itiraz üzerine asliye ticaret mahkemesinin vereceği karar kesindir." hükmü düzenlenmiştir.

5957 sayılı yasanın 10/5 maddesine göre 50.000,00.TL'lik bu sınır 2025 yılı itibariyle 887.009,71 TL'dir.

Hal Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali istemiyle açılan davada, 5957 sayılı yasanın 10/5 maddesine göre, parasal sınırın altında kalan uyuşmazlıklarda mahkemenin vereceği kararlar kesin olup, Kanun tarafından, ara karar veya gerekçeli karar yönünden bir ayrıma gidilmediğinden, mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin istinaf talebinin usulden reddine karar verilmesi gerekir.( Bknz. Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 25.06.2015 tarih ve 2014/20047 esas, 2015/9436 karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20/02/2017 tarih ve 2015/13037 esas, 2017/930 karar sayılı emsal ilamları,)

Ayrıca, HMK'nın 346. maddesi hükmünde; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." denilmiştir.

Buna göre; kesin bir karara karşı yapılan istinaf istemleri hakkında HMK'nın 346/1. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilebileceği gibi, Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından da karar verilebilir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığından, 5957 sayılı yasanın 10/5 maddesinde yer alan. "Hal hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine asliye ticaret mahkemesinin vereceği karar kesindir.” şeklindeki yasal düzenleme gereğince mahkemece verilen ara kararında kesin nitelikte olduğu, Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin ...

Esas sayılı dosyasından verilen 18/07/2025 tarihli ara kararın kesin olması ve istinaf kanun yoluna başvurulabilen kararlardan olmamasından dolayı davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun 5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkındaki Kanun'un 10/5 maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. ve 352. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.