İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2024/301 K.2024/329

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mah. ... Cad. No:..

Büyükçekmece/İstanbul adresinde engelli bakım evi, bulunduğun, bahsi geçen yere 01/08/2023 tarihinde davalı tarafından trafa konulduğunu, bu tarihte elektrik kullanılabilir hale geldiğini, müvekkili şirketin davalı şirkete abonelik başvurusunda bulunduğunu, 15/08/2023 tarihinde sayaç ile kullanıma başlandığnı, müvekkili şirketin yaklaşık 33 gün elektrik kullandıktan sonra 18/09/2023 ve 18/09/2023 tarihleri arası kullanım gösteren 1 senelik 1.407.979,12 TL bedelli 28/09/2023 son ödeme tarihli fatura geldiğini, bahsi geçen adrese davalı tarafından 01/08/20223 tarihinde trafo konulmuş olduğnu,

trafo konulduktan sonra elektrik kullanılabilir hale gelmişdiğini, müvekkilinde davalıya abonelik başvrusu yaparak 15/08/2023 tarihinde sayaç ile elektrik kullanmaya başlatıldığını, trafonun yerleşme tarihi ve sayaçta kullanım bilgisi mevcut olmasına rağmen müvekkiline haksız, usul yasa ve hukuka aykırı olarak 18/09/2022- 18/09/2023 tarihleri arası 1 senelik 1.407.979,12 TL fahiş bir fatura kesildiğini, trafonun yerleşim tarihinden müvekkilinin elektrik kulanabileceği tarihin belli olduğunu, sayaçta kullanım miktarı belli olduğunu,

sayaçta gözüken 5567,317 watt olup fatura 185694,000 watt üzerinden hesaplatığını arada 180.081,686 watt fahiş fark olduğun, bahsi geçen adreste engelli bakım merkezi olup müvekkili şirket mağduriyeti ile ilgili davalı kuruma başvuru yaptığını, başvurusu üzerine şifai olarak müvekkiline son ödeme tarihi olan 28/09/2023 tarihinde ödeme yapılmaması durumunda elektriğin kesileceği ve faturanın tahsili için icra işlemlerine bağlanacağı müvekkiline şifai olarak iletildiğini, ... hesap numaralı ... fatura seri numaralı 28/09/2023 son ödeme tarihli 1.407.979,12 TL bedelli fatura yönünden, ihtiyati tedbir taleplerinin kabulünü talep etmiştir.

Söz konusu ara kararı davalı vekili istinaf etmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Müvekkili şirket tarafından düzenlenen ve kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin tespit içeren tutanağın, aksi sabit oluncaya kadar geçerli, resmi belge hükmünde olduğunu, alacağın kaçak kullanımdan kaynaklı faturaya dayalı alacak olup alacak rehinle de teminat altına alınmadığını, elektrik kullanımına dayalı fatura alacağına müstenit alacaklarda ihtiyati haciz taleplerinin, diğer fatura alacakları gibi değerlendirilmemesi,

kamu hizmeti niteliği ve yasal mevzuatla sınırların keskin şekilde çizildiği bu nedenle de kabul edilmesi gerektiğine emsal kararlar bulunduğunu, kaçak elektrik kullanımının Borçlar Kanunu uygulamasına göre haksız fiil olduğunu ve haksız fiil nedeniyle yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenen faturanın da bir alacak borç ilişkisi nedeniyle düzenlenmiş bir fatura olmayıp haksız kullanıma mevzuat tarafından öngörülmüş bir sonuç olduğunu,

alacağımızın varlığı İİK 257 ve devamı maddelerine göre ispat edildiğinden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin %40'ının hukuka uygun olmadığın ileri sürerek %100 oranında teminatın kabulü ile kararın kaldırılmasını istemiştir. İİK'nun 72. maddesi: Borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığını ispat için menfi tesbit davası açabilir.

İcra takibinden önce açılan menfi tesbit davasına bakan mahkeme, talep üzerine alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere gösterilecek teminat mukabilinde, icra takibinin durdurulması hakkında ihtiyati tedbir kararı verebilir. İcra takibinden sonra açılan menfi tesbit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez.

Ancak, borçlu gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyle icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini istiyebilir.

Anılı kanuni açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ... tesisat/hizmet no’lu ticari işletmesi olan kullanım yerinde davacının elektriğinin kesilmesinin ihtiyati tedbir yolu önlenmesi ve icra takibine konu edilmesinin önlenmesi talebinin, davacının verdiği hizmetinin aksaması telafisi imkansız zararların doğmasına sebep olacağı, davacının ticari faaliyetini sürdürmek için elektriğin olmazsa olmaz koşul olduğu, davacının tahakkuk ettirilen borçları kabul etmediği,

bu durumun yargılama neticesinde netleşeceği, yargılama süresince davacının ticari işletmesine elektrik verilmesi yönünde hukuki menfaatinin bulunduğu kanaatine varılmış olup, bu hali ile talebin İİK'nun 72 maddesi ve HMK'nun 389 vd. maddeleri gereğince yerinde görüldüğü anlaşılmakla. Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde dava konusu kaçak elektrik faturaları nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiş, mahkemece tedbir talebinin kabulüne %40 oranında teminat alınmasına karar verilmiş, takdir olunan teminat miktarı süresi içinde mahkeme veznesine yatırılmıştır.

Davalı vekili; elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mah- kemenin aksi kanaatte olması halinde ise % 100 oranında teminat alınmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır.

Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava ko- nusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, söz konusu faturalar nedeniyle elektri- ğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu iki adet fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur.

Mahkemece takdir olunan %40 oranındaki teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir. Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değer- lendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden, davalının istinaf başvu- rusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R