İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2024/3218 K.2025/1767

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, "... açılan bu davanın Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanında kaldığı değerlendirilmiştir. Somut olayda; davalı şirket tacir olduğu gibi, davacı da tacirdir. Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde davacının da tacir olduğunu belirmemiş ise de, davacının vekaletnamesi "... Dış Ticaret Limited Şirketi" yetkilisi olarak düzenlenmiştir.

Dava konusu edilen paranın, davacının kişisel hesabından ve tarafların şirket dışı işlemleri nedeniyle gönderildiği iddia edilmiş değildir. Bu durumda uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesinden kaynaklandığını kabul etmek gerekir..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...Saptanan ve hukuksal durum bu olunca TTK nun 4. ve 5. maddeleri kapsamında "ticari dava" olarak nitelendirilemeyeceği ve davaya bakmanın Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevi kapsamında olduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesinde “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.” hükmüne yer verilmiştir. 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır.

Aynı Kanun'un TTK' nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.TTK 12/1. maddesinde, bir ticari işletmeyi “kısmen de olsa” kendi adına işleten kişi tacir kabul edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin dava dışı bir şirkete olan borcunu, davalı şirket yetkilisi olan eski arkadaşının ricası üzerine şirket hesabına olacak şekilde ödediğini, bu şekilde davalı şirketin müvekkiline borçlandığını iddia ederek eldeki itirazın iptali davasını açmıştır.Nisbi ticari davanın varlığından bahsedilebilmesi için her iki tarafın tacir olması gerektiği,

ne var ki davacının ülkemizde veyahut kendi ülkesinde bir ticari işletme faaliyeti kapsamında gerçek kişi tacir olduğuna dair dosyaya yansıyan yeterli bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi paranın iş ilişkisine binaen değil şirket yetkilisi ile aralarında var olan arkadaşlık ilişkisine dayalı olarak verildiğinin iddia olunduğu, dava sebebinin de mutlak ticari davaya vücut verecek bir nitelikte olmadığı,

salt şirket yetkilisi olmasının bu paranın şirketin ticari işletmesi hesabına verildiği anlamına gelmediği gibi buna ilişkin bir iddia da olmadığı nazara alındığında, davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere